Aktualna liczba miejsc wyróżnionych Znaczkiem Turystycznym w Polsce: 1114
Na dzień dzisiejszy w Polsce 1114!

Kolekcjonerskie Znaczki Turystyczne


Sortuj według: numernazwa
<< 1 3 4 5


Łączna liczba znaczków: 123

No. 50101 - Kolekcjonera No.101 Poczet królów i książąt polskich – Jan Kazimierz
Kolekcjonerskie

Jan Kazimierz to syn Zygmunta III Wazy i jego drugiej żony Konstancji. Urodził się w Krakowie na Wawelu 22 marca 1609 roku. Jako dziecko prowadził bardzo urozmaicone życie pełne nieoczekiwanych zwrotów akcji. Uczestniczył m.in. w wyprawach wojennych, był aresztowany pod zarzutem szpiegostwa we Francji, rozpoczął nowicjat u Jezuitów w Loreto, a później gdy zrzucił habit otrzymał od papieża kapelusz kardynalski jako jako kardydał-diakon bez święceń kapłańskich. W 1648 roku powrócił do Polski i 17 listopada został obrany królem Polski. Rządy Jana Kazimierza były burzliwe. Powstanie na Ukrainie i wojna ze Szwecją doprowadziły do tego że król schronił się na Śląsku Opolskim traktowany jako zbieg. Po obronie Jasnej Góry wrócił do Polski i kontynuował walkę z najeźdźcą. Śmierć jego żony przyspieszyła tylko decyzję o abdykacji. Jan Kazimierz ustąpił z tronu 16 września 1668 roku, po czym wyjechał do Francji by zamieszkać w opactwie będąc opatem zwolnionym ze ślubów zakonnych i święceń kapłańskich. Zmarł 16 grudnia 1672 roku, a jego prochy sprowadzono do Polski, gdzie spoczęły w katedrze wawelskiej.

Miejsca sprzedaży:
> Znaczek do otrzymania drogą korespondencyjną wg zasad gry kolekcjonerskiej (web)


No. 50102 - Kolekcjonera No.102 Poczet królów i książąt polskich – Michał Korybut Wiśniowiecki
Kolekcjonerskie

Michał Korybut Wiśniowiecki to syn wojewody ruskiego, księcia Jeremiego Wiśniowieckiego i Gryzeldy Zamoyskiej. Urodził się 31 maja 1640 roku w Białym Kamieniu na Ukrainie. W dziecińskie przebywał w rezydencji biskupów płockich w Broku, gdzie uczył się pod okiem jezuitów. Następnie opieką otoczył go wuj Jan Sobiepan Zamoyski zapewniając dalszą naukę. Stąd trafił na dwór Jana Kazimierza gdzie zyskał ogólną życzliwość i przychylność. Rozpoczął też studia na uniwersytecie w Pradze, a kilka lat później udał się na dwory w Dreźnie i Wiedniu.  Na króla został wybrany na sejmie elekcyjnym w czerwcu 1669 roku, a koronowany został 29 września w Krakowie. Był pozbawiony zdolności politycznych. Rządy Króla Michała to przede wszystkim konflikt zbrojny z Turcją, którego końca nie doczekał, przekazując dowództwo Janowi III Sobieskiemu. Michał Korybut Wiśniowiecki zmarł we Lwowie 10 listopada 1673 roku. Serce króla pochowano w klasztorze kamedułów na Bielanach w Warszawie, wnętrzności w katedrze we Lwowie, a ciało spoczęło w podziemiach katedry wawelskiej. 

Miejsca sprzedaży:
> Znaczek do otrzymania drogą korespondencyjną wg zasad gry kolekcjonerskiej (web)


No. 50103 - Kolekcjonera No.103 Poczet królów i książąt polskich – Jan III Sobieski
Kolekcjonerskie

Urodził się 17 sierpnia 1629 roku w Olesku na Ukrainie. Ojciec Jana – Jakub był kasztelanem krakowskim, a matka Zofia Teofilia z Daniłowiczów, wojewodzianką ruską. Jan był ponadto prawnukiem hetmana wielkiego koronnego Stanisława Żółkiewskiego, który dla młodego Jana był wzorem godnym naśladowania. Sobieski otrzymał staranne wykształcenie. Znał m.in. osiem języków, był znawcą literatury klasycznej, a przy tym także bibliofilem. Interesował się geografią, matematyką, astronomią, architekturą oraz inżynierią. Utrzymywał kontakty z wybitnymi osobistościami świata nauki. Sobieski piastował m.in. funkcje hetmana polnego koronnego, hetmana wielkiego koronnego, a także marszałka wielkiego koronnego. Jego największym sukcesem było zwycięstwo nad Turkami pod Chocimiem, co utorowało mu drogę do korony królewskiej, którą uzyskał w 1674 roku. Jako król rozpoczął reorganizację polityki zagranicznej zawierając sojusz z Francją i Szwecją. Dowodząc połączonymi siłami polskimi, cesarskimi i książąt niemieckich pokonał w 1683 roku armię turecko-tatarską pod Wiedniem. Był jednym z najwybitniejszych wodzów polskiej i europejskiej sztuki wojennej. Zmarł w Wilanowie 17 czerwca 1696 roku.

Miejsca sprzedaży:
> Znaczek do otrzymania drogą korespondencyjną wg zasad gry kolekcjonerskiej (web)


No. 50104 - Kolekcjonera No.104 Poczet królów i książąt polskich – August II Mocny
Kolekcjonerskie

To syn Jana Jerzego III Wettyna i Anny Zofii Oldenburg. Urodził się w maju 1670 roku w Dreźnie. Jako młodzieniec wiele podróżował zdobywając wykształcenie i doświadczenie wojskowe walcząc z Francuzami nad Renem i dowodząc armią w wojnie z Turcją. W 1694 roku objął tron w Saksonii. W 1697 roku wystąpił jako kandydat do polskiego tronu. Przechodząc na katolicyzm  i rozdając znaczne sumy pieniędzy zaskarbił sobie poparcie. Poparcie jakiego udzielił Augustowi cesarz Leopold I i car Piotr I doprowadziło do szybkiej koronacji 15 września 1697 roku. W 1700 roku August II Mocny włączył się do wielkiej wojny północnej toczonej między Szwecją a Rosją co doprowadziło do spustoszenia kraju przez Szwedów. Po przymusowej abdykacji w 1706 roku na tron powrócił 3 lata później. Jego rządy zapoczątkowały okres pełnego uzależnienia Rzeczpospolitej od Rosji. August II Mocny zmarł 1 lutego 1733 roku w Warszawie. Jego szczątki spoczęły na Wawelu, w kościele Kapucynów w Warszawie oraz w kościele dworskim w Dreźnie.

Miejsca sprzedaży:
> Znaczek do otrzymania drogą korespondencyjną wg zasad gry kolekcjonerskiej (web)


No. 50105 - Kolekcjonera No.105 Poczet królów i książąt polskich – Stanisław Leszczyński
Kolekcjonerskie

Stanisław Leszczyński urodził się we Lwowie 20 października 1677r. Pochodził z  wielkopolskiej rodziny. Ojciec Stanisława był wojewodą poznańskim, a dziadek ze strony matki hetmanem wielkim koronnym. Swoje wykształcenie zdobywał zarówno podczas zagranicznych podróży jak i ucząc się w domu oraz w protestanckim gimnazjum w Lesznie. W czasie toczącej się na ziemiach Rzeczypospolitej wojny północnej król szwedzki Karol XII zdecydował, że Stanisław zostanie królem polskim. 12 lipca 1704 sejm elekcyjny, zwołany w szwedzkim obozie wojskowym pod Warszawą, potwierdził wybór nowego króla, jednak na króla Polski Stanisław został koronowany dopiero w październiku 1705 r. Pięć kolejnych lat jego rządów to głównie walka ze szwedzką okupacją. W 1709 roku udaje się na tułaczkę. Do Polski wraca w 1733 roku i już 12 września zostaje wybrany królem. Niestety dzień później ucieka ze stolicy w obliczu wojny o tron polski, do której doprowadziła Rosja po powtórnej elekcji Augusta III. Formalnie Stanisław zatrzymał tytuł, ale przy braku wsparcia w chłopskim przebraniu uciekł do Prus, a następnie do Francji gdzie został księciem Baru i Lotaryngii. Zmarł 23 lutego 1766 roku, a bezpośrednią przyczyną śmierci były poparzenia wywołane pożarem szat, które zapaliły się od iskry z kominka.

Miejsca sprzedaży:
> Znaczek do otrzymania drogą korespondencyjną wg zasad gry kolekcjonerskiej (web)


No. 50106 - Kolekcjonera No.106 Poczet królów i książąt polskich – August III Sas
Kolekcjonerskie

Fryderyk August II urodził się 17 października 1696 roku w Dreźnie. Był synem Augusta II z saskiej dynastii Wettynów i Krystyny Eberhardyny. W wieku kilkunastu lat wyruszył w podróż po Europie gdzie m.in. potajemnie przeszedł na katolicyzm co miało mu ułatwić staranie się o koronę polską. Przejście na katolicyzm ukrywano jednak przez kolejne pięć lat. W roku 1719 r. w Wiedniu poślubił arcyksiężniczkę austriacką Marię Józefę Habsburg. Będąc w Polsce w 1726 roku zaskarbił sobie wielu magnatów, jednak konkurując o tron ze Stanisławem Leszczyńskim dopiero poparcie Rosji i jej wsparcie siłowe ostatecznie przyczyniły się do uzyskania korony. Miało to miejsce 17 stycznia 1734 r., a nowy król mianował się odtąd jako August III Sas. W Polsce król przebywał rzadko, wpadając głównie na kilka godzin do przygranicznej Wschowy. Większość czasu spędzał w Dreźnie skąd dopiero w obliczu klęski wojny siedmioletniej wrócił do Warszawy, gdzie spędził kilka lat. Do Drezna wrócił w 1763 roku i tam też zmarł jesienią tego samego roku. 

Miejsca sprzedaży:
> Znaczek do otrzymania drogą korespondencyjną wg zasad gry kolekcjonerskiej (web)


No. 50107 - Kolekcjonera No.107 Poczet królów i książąt polskich – Stanisław August Poniatowski
Kolekcjonerskie

Urodził się w Wołczynie 17 stycznia 1732 r. Był synem kasztelana krakowskiego Stanisława i Konstancji z Czartoryskich. Jako dziecko otrzymał staranne wychowanie i wykształcenie. Na tron królewski dostał się podczas elekcji w 1764 roku dzięki nominacji carycy Katarzyny i przy wojskowej interwencji Rosji. Jako król usiłował  zmodernizować i wzmocnić znajdującą się w trudnej sytuacji politycznej Rzeczpospolitą. W 1765 r. założył w Warszawie Teatr Narodowy oraz Szkołę Rycerską dla kadetów. Pod jego patronatem powstało jedno z pierwszych polskich czasopism – Monitor. Stanisław August był przede wszystkim mecenasem sztuki. Organizował „obiady czwartkowe”, zapraszając na Zamek Królewski pisarzy i intelektualistów, a także założył zespół pałacowo-ogrodowy w Łazienkach jako swoją letnią rezydencję, w której gromadził cenne dzieła sztuki i książki. Reformy wzmacniające Rzeczypospolitą doprowadziły do zbrojnej interwencji Rosji, a to w konsekwencji przełożyło się na doprowadzenie do I rozbioru Polski. Reformatorskie działania króla nie ustawały, a ich końcowym efektem było  uchwalenie Konstytucji 3 maja 1791 roku, której król był jednym z głównych autorów. Niestety później doszło do II i III rozbioru Polski, a w konsekwencji król udał się do Grodna, po czym abdykował w 1795 r. na rzecz Rosji. Zmarł 12 lutego 1798 roku. 

Miejsca sprzedaży:
> Znaczek do otrzymania drogą korespondencyjną wg zasad gry kolekcjonerskiej (web)


No. 50108 - Kolekcjonera No.108 Polskie Dywizjony Lotnicze - Wielka Brytania 1940-46, 300 Dywizjon Bombowy Ziemi Mazowieckiej
Kolekcjonerskie

Pierwszy, w pełni pilotowany przez Polaków, pododdział lotnictwa bombowego został sformowany 1 lipca 1940 r. w bazie RAF Bramcote w hrabstwie Warwickshire w Wielkiej Brytanii. 300 Dywizjon Bombowy Ziemi Mazowieckiej został zorganizowany z personelu, przybywającego z Francji na początku roku 1940 do polskiego ośrodka w Eastchurch. Swoje działania rozpoczął jako część 6 Grupy Szkoleniowej, lecz ostatecznie dołączył do 1 Grupy Bombowej w 1941 roku. Jego pierwszym dowódcą został ppłk inż. pil. Wacław Makowski. Dywizjon na swój szlak bojowy wyruszył 14 września 1940 r., wkraczając do walki podczas decydującej fazy Bitwy o Anglię. W okresie od 1941 do 1945 r. piloci dywizjonu wykonali ponad 1000 lotów: w ramach operacji Millenium, wspierali forsowanie Renu, brali udział w bitwie o Zagłębie Ruhry, a także uczestniczyli w D-Day i w lokalizowaniu niemieckiej broni V. Ostatnią operacją bojową Dywizjonu 300 podczas II wojny światowej był nalot w dniu 25 kwietnia 1945 r. na rezydencję Hitlera w Berchtesgaden. Po zakończeniu działań bojowych brał udział w kilku kluczowych operacjach, takich jak Dodge, Exodus i Manna. Rozwiązanie dywizjonu nastąpiło 11 października 1946 r., a jego ostateczne rozformowanie - 2 stycznia 1947 r. Odznaka Dywizjonu to czteropolowa tarcza herbowa książąt mazowieckich w kształcie szachownicy lotniczej. W prawym górnym polu wizerunek orła książąt mazowieckich, w lewym dolnym sylwetka brytyjskiego lwa. Nad tarczą stylizowana korona z wpisaną rzymską liczbą CCC na perłowym tle.

Miejsca sprzedaży:
> Znaczek do otrzymania drogą korespondencyjną wg zasad gry kolekcjonerskiej (web)


No. 50109 - Kolekcjonera No.109 Polskie Dywizjony Lotnicze -  Wielka Brytania 1940-46, 301 Dywizjon Bombowy Ziemi Pomorskiej „Obrońców Warszawy”
Kolekcjonerskie

301 Dywizjon Bombowy Ziemi Pomorskiej "Obrońców Warszawy" powstał 24 lipca 1940 r. Był bliźniaczym dywizjonem polskiego Dywizjonu 300 i organizował się na tym samym lotnisku w Bramcote. Personel rekrutował się z lotników przybyłych na początku 1940 r. z Francji do Anglii — do Eastchurch. 23 sierpnia 1940 r. dywizjon został przeniesiony na lotnisko Swinderby i podporządkowany 1 Grupie Bombowej — RAF Bomber Command. Dywizjon na swój szlak bojowy wyruszył 14 września 1940 r., wkraczając do walki podczas decydującej fazy Bitwy o Anglię. Pierwszym dowódcą nowego oddziału został ppłk pil. Roman Rudkowski, jego doradcą z ramienia RAF — s/l dr E. Skinner. W okresie od września 1940 do marca 1943 piloci Dywizjonu 301 uczestniczyli w lotach na Antwerpię, Bremę, Hamburg, Essen, Osnabruck, Bielefeld, Norymbergię i inne. W nocy z 30 na 31 maja 1942 r. dywizjon wziął udział w nalocie tysiąca bombowców RAF na Kolonię, a w nocy z 26 na 27 czerwca w podobnym nalocie na Bremę. Z powodu strat i braku pilotów, 31 marca 1943 r.  został rozwiązany i przekształcony 1 kwietnia w Eskadrę „C” w składzie brytyjskiego 138 Dywizjonu Specjalnego Przeznaczenia RAF. Zadaniem Eskadry „C” było przewożenie osób oraz wyposażenia wojskowego dla ruchu oporu w okupowanych krajach, w tym w Polsce. Eskadra „C” 4 listopada 1943 r. została usamodzielniona oraz przemianowana na 1586. Eskadrę Specjalnego Przeznaczenia.  Od tej pory polscy lotnicy wykonywali loty z zaopatrzeniem, nie tylko do Polski, choć głównie ten rejon był celem ich niebezpiecznych misji, zwłaszcza w czasie Powstania Warszawskiego. 7 listopada 1944 r. Eskadrę 1586, przekształcono najpierw w Dywizjon 319, a następnie z powrotem w Dywizjon 301. Rozformowanie dywizjonu nastąpiło 18 grudnia 1946 r. 11 listopada 1966 r. nadano dywizjonowi Order Virtuti Militari. Odznaka Dywizjonu ma kształt okręgu z nasadzonym po lewej stronie półksiężycem. W środku odznaki ukoronowany orzeł, na tle którego w dolnej części umieszczono dwie tarcze herbowe. Po lewej stronie wizerunek warszawskiej Syrenki, po prawej Gryfa Pomorskiego. Poniżej tarcz herbowych, na półksiężycu, numer dywizjonu 301.

Miejsca sprzedaży:
> Znaczek do otrzymania drogą korespondencyjną wg zasad gry kolekcjonerskiej (web)


No. 50110 - Kolekcjonera No.110 Polskie Dywizjony Lotnicze - Wielka Brytania 1940-46, 302 Dywizjon Myśliwski Poznański
Kolekcjonerskie

302 Dywizjon Myśliwski „Poznański” był pierwszym polskim dywizjonem sformowanym na terenie Wielkiej Brytanii. Rozkaz o jego utworzeniu jest datowany na 10 lipca 1940 r. - dzień uznawany za początek bitwy o Anglię. Nazwa dywizjonu pochodzi od nazwy armii, z której wywodziła się większość lotników dywizjonu. Po klęsce w kampanii wrześniowej lotnicy Armii "Poznań" gen. Tadeusza Kutrzeby zdołali dotrzeć do Francji i tam walczyli w strukturach Dywizjonu Myśliwskiego 1/145. Najwięcej pilotów pochodziło z 3 Dywizjonu Myśliwskiego, a konkretniej z 3 Pułku Lotniczego, walczącego we wspomnianej wyżej Wojnie Obronnej we wrześniu 1939 roku. Jego pierwszym dowódcą brytyjskim został mjr William A.J. Satchell, a pierwszym polskim dowódcą -– mjr Mieczysław Mümler. Dywizjon wszedł w skład 12 Grupy Lotniczej z zadaniem osłony środkowej Anglii. W latach 1940-45 piloci dywizjonu walczyli w Bitwie o Anglię, ofensywie myśliwskiej nad Francją, obronie Exeter, w osłonie konwojów, operacji "Jubilee" (desant pod Dieppe), bitwie o Niemcy, operacji "Overlord", bitwie w Normandii, w inwazji Niemiec. Oficjalne rozwiązanie 302 Dywizjonu nastąpiło 18 grudnia 1946 roku. Odznaka Dywizjonu ma kształt tarczy w kształcie rombu, tło w barwach francuskich: niebieskiej (góra), białej (środek) i czerwonej (dół). W rombie wizerunek kroczącego kruka z czarnymi i niebieskimi piórami. W górnym rogu numer 1/145 (pamiątka po numeracji z okresu walk we Francji), w dolnym 302. Łapy, dziób, cyfry i krawędzie rombu w kolorze złota. Sylwetka kruka zapożyczona z godła 132 Eskadry Myśliwskiej 3 Pułku Lotniczego w Poznaniu.

Miejsca sprzedaży:
> Znaczek do otrzymania drogą korespondencyjną wg zasad gry kolekcjonerskiej (web)


No. 50111 - Kolekcjonera No.111 Polskie Dywizjony Lotnicze - Wielka Brytania 1940-46, 303 Dywizjon Myśliwski Warszawski im. T. Kościuszki
Kolekcjonerskie

Historia 303 Dywizjonu Myśliwskiego Warszawskiego im. Tadeusza Kościuszki rozpoczęła się 2 sierpnia 1940 r. W Northolt został sformowany dywizjon, który dziedziczył tradycję 111 i 112 Eskadry Myśliwskiej oraz 1 Pułku Lotniczego, które niegdyś stacjonowały na Okęciu w Warszawie. Większość  pilotów pochodziła właśnie z Warszawy i we wrześniu 1939 r. brała udział w walkach w obronie stolicy. Dywizjon gotowość bojową osiągnął 31 sierpnia 1940 r. Pierwszym dowódcą z ramienia RAF został s/ldr Ronald Kellet, a polskim - mjr pil. Zdzisław Krasnodębski. W latach 1940-45 piloci Dywizjonu 303 uczestniczyli w Bitwie o Anglię, ofensywie myśliwskiej nad Francją, obronie ujścia rzeki Mersey, Rajdzie na Dieppe, osłonie konwojów, w Alianckich nalotach na Niemcy, w operacji "Overlord", "Big Ben", a także w inwazji na Niemcy. 25 kwietnia 1945 r. dywizjon wykonał swój ostatni lot bojowy - bombardowano Berchtesgaden. Oficjalne rozwiązanie Dywizjonu 303 nastąpiło 9 grudnia 1946 r. w Hethel (Anglia). Zaliczany jest do najlepszych jednostek myśliwskich II wojny światowej. Odznaka Dywizjonu ma kształt okrągłej, białej tarczy, której środek pokryto pionowymi amarantowymi pasami. Na skrzyżowaniu dwóch kos została umieszczona czapka „krakuska” podobna do tej z roku 1794. W otoku odznaki trzynaście pięcioramiennych granatowych gwiazdek (nawiązanie do 13 stanów Ameryki dla upamiętnienia wielkich osiągnięć Kościuszki). W dolnej części otoku, pomiędzy drzewcami kos numer dywizjonu 303. Odznaka nawiązywała do herbu 111 Eskadry Myśliwskiej - pododdziału lotnictwa myśliwskiego Wojska Polskiego w II Rzeczypospolitej, której tradycje dywizjon kontynuował. Obecnie tradycje Dywizjonu 303 dziedziczy 23 Baza Lotnictwa Taktycznego w Mińsku Mazowieckim.

Miejsca sprzedaży:
> Znaczek do otrzymania drogą korespondencyjną wg zasad gry kolekcjonerskiej (web)


No. 50112 - Kolekcjonera No.112 Polskie Dywizjony Lotnicze - Wielka Brytania 1940-46, 304 Dywizjon Bombowy Ziemi Śląskiej im. Ks. J. Poniatowskiego
Kolekcjonerskie

304 Dywizjon Bombowy Ziemi Śląskiej im. Ks. Józefa Poniatowskiego sformowano 23 sierpnia 1940 r. na lotnisku Bramcote. Większość składu dywizjonu wywodziła się z byłego 2 Pułku Lotniczego z Krakowa - oddziału lotnictwa Wojska Polskiego w II Rzeczypospolitej. Gotowość bojową dywizjon osiągnął 23 kwietnia 1941 r. i wszedł w skład 1 Grupy Bombowej. Pierwszym dowódcą dywizjonu został ppłk pil. Jan Biały. Od kwietnia 1941 r. do maja 1942 r. piloci Dywizjonu 304 uczestniczyli w nalotach bombowych na Rotterdam, Kolonię, Bremę, Hamburg, Emden, Essen, Mannheim, Szczecin, Rostock oraz Brest i Hawr. 14 maja 1942 r. dywizjon został przeniesiony do lotnictwa obrony wybrzeża. W latach 1942-1945 Dywizjonowi 304 przypadło patrolowanie wód Atlantyku i przede wszystkim wyszukiwanie U-Bootów. Ostatnie zwycięstwo polscy piloci odnieśli 4 maja 1945 r. zmuszając do poddania się niemiecki okręt podwodny. Piloci Dywizjonu 304 wnieśli spory udział w zwycięstwo w Bitwie o Atlantyk. Po zakończeniu wojny w Europie, 14 czerwca 1945 r., dywizjon został przeniesiony do Grupy Transportowej RAF Transport Command, obsługując regularne połączenia do Grecji i Włoch. Po kwietniu 1946 r. działania zostały ograniczone do lotów w Wielkiej Brytanii. Dywizjon został rozwiązany 18 grudnia 1946 r. w bazie RAF Chedburgh. Odznaka dywizjonu ma kształt uskrzydlonej bomby, z nałożonym symbolem V, pierwsza litera słowa Victory - zwycięstwo oraz liczbą 304. Z prawej strony, w półkolu, umieszczono niebiesko-biało-czerwone barwy znaku RAF, z lewej strony, połowę polskiej szachownicy lotniczej.

Miejsca sprzedaży:
> Znaczek do otrzymania drogą korespondencyjną wg zasad gry kolekcjonerskiej (web)


No. 50113 - Kolekcjonera No.113 Polskie Dywizjony Lotnicze - Wielka Brytania 1940-46, 305 Dywizjon Bombowy Ziemi Wielkopolskiej im. J. Piłsudskiego
Kolekcjonerskie

305 Dywizjon Bombowy Ziemi Wielkopolskiej im. Marszałka Józefa Piłsudzkiego zorganizowany został 29 sierpnia 1940 r. z personelu 3 Poznańskiego i 5 Lidzkiego Pułku Lotniczego na lotnisku Bramcote. Gotowość operacyjną dywizjon uzyskał 24 kwietnia 1941 r.  i wszedł w skład 1 Grupy Bombowej. Pierwszym dowódcą dywizjonu został ppłk nawigator Jan Jankowski, a doradcą z ramienia RAF w/cdr J. Drysdale. Od kwietnia 1941 r. do sierpnia 1943 r. piloci Dywizjonu 305 brali udział w Operacji Millenium, w Bitwie o Ruhrę, w Operacji Gomora. Uczestniczyli w nocnych bombardowaniach miast niemieckich oraz wyposażenia niemieckiego w portach francuskich. Poważne straty własne w załogach i samolotach były jednym z powodów decyzji wyłączenia dywizjonu z Grupy Bombowej i podporządkowania go do nowej Drugiej Grupy Sił Taktycznych (2TAF). Celem Drugiej Grupy Sił Taktycznych było skoncentrowanie ataków na kontynencie na cele strategiczne nieprzyjaciela: mosty, magazyny, dworce, pociągi i linie kolejowe. Dywizjon wziął udział w D-Day, bombardując tereny przed lądowaniem wojsk sprzymierzonych oraz cele strategiczne we Francji. Po zakończeniu działań wojennych stacjonował w Niemczech jako część sił okupacyjnych. 15 października 1946 r. powrócił do Anglii do bazy RAF Faldingworth. Został rozformowany 6 stycznia 1947 r. Odznaka dywizjonu ma kształt skrzydła husarskiego skierowanego w prawą stronę. Na jego tle zostały wpisane inicjały JP przedzielone złotą buławą marszałkowską. W dolnej części, po prawej stronie wkomponowane zostały barwne ćwiartki polskiej szachownicy lotniczej i lotniczego koła RAF. Na piórach w dolnej części skrzydła wpisany został pionowo złoty numer dywizjonu 305.

Miejsca sprzedaży:
> Znaczek do otrzymania drogą korespondencyjną wg zasad gry kolekcjonerskiej (web)


No. 50114 - Kolekcjonera No.114 Polskie Dywizjony Lotnicze - Wielka Brytania 1940-46, 306 Dywizjon Myśliwski Toruński
Kolekcjonerskie

306 Dywizjon Myśliwski Toruński został sformowany 26 sierpnia 1940 roku w Blackpool. Był spadkobiercą dwóch przedwojennych dywizjonów myśliwskich: III/4 z Torunia oraz III/3 z Poznania. W jego skład weszli  lotnicy i personel techniczny z 4 Pułku Lotniczego z Torunia. Pierwszym brytyjskim dowódcą został s/ldr Douglas Scott, a polskim kpt. pil. Tadeusz Rolski. Gotowość bojową dywizjon osiągnął 8 listopada 1940 r. W 1941 r. piloci dywizjonu brali udział w patrolowaniu okolic Birmingham i Manchesteru oraz w lotach nad Francję, gdzie osłaniali lotników z Bomber Command. W dniu 19 sierpnia 1942 r. dywizjon uczestniczył w operacji pod Dieppe. W 1944 r. podczas operacji "Overlord" osłaniał wojska inwazyjne. Do końca 1944 r. piloci dywizjonu wykonywali zadania związane osłanianiem żołnierzy oraz atakowaniem wrogich myśliwców. Od 13 czerwca 1944 r. część samolotów broniła Londynu, bombardowanego przez wyrzutnie rakiet V-1. W 1945 roku zadaniem dywizjonu było ubezpieczanie wypraw bombowych w głąb Rzeszy. Dywizjon 306 został rozwiązany 7 stycznia 1947 r. Odznaka dywizjonu to wizerunek kaczki z niebieskimi skrzydłami w locie (nawiązanie do symbolu dywizjonu III/4 z Torunia), na tle rombu (nawiązanie do symbolu dywizjonu III/3 z Poznania). W górnym rogu rombu umieszczono sylwetkę niedźwiedzia pochodzącą z godła dywizjonu pierwszego brytyjskiego dowódcy (Dywizjon 605 RAF). Krawędzie rombu, dziób kaczki w kolorze złota. Głowa i fragment skrzydła wysunięte poza krawędź rombu.

Miejsca sprzedaży:
> Znaczek do otrzymania drogą korespondencyjną wg zasad gry kolekcjonerskiej (web)


No. 50115 - Kolekcjonera No.115 Polskie Dywizjony Lotnicze - Wielka Brytania 1940-46, 307 Dywizjon Myśliwski Nocny „Lwowskich Puchaczy”
Kolekcjonerskie

307 Dywizjon Myśliwski Nocny "Lwowskich Puchaczy" został sformowany 24 sierpnia 1940 roku w Blackpool. Personel tworzyli lotnicy z 5 i 6 pułku lotniczego - oddziałów lotnictwa Wojska Polskiego w II Rzeczypospolitej. Był jedynym polskim nocnym dywizjonem myśliwskim działającym w Wielkiej Brytanii w okresie II wojny światowej. Pierwszymi dowódcami dywizjonu zostali – brytyjskim -  s/ldr  George Charlie Tomlinson oraz polskim - kpt. pil. Stanisław Pietraszkiewicz. Od 3 grudnia 1940 r. dywizjon uzyskał zdolność do pełnienia dziennej służby bojowej. Pierwsze zadania to patrolowanie wód Kanału La Manche oraz patrole nad Liverpoolem i Manchesterem. Piloci brali udział w obronie południowo-zachodnich wybrzeży Anglii oraz miasta i rejonu Exeter, a także po przeszkoleniu uczestniczyli w zadaniach intruder operations i ranger operations nad okupowaną Europą. W 1943 r. załogi wykonywały dzienne loty nad Zatokę Biskajską i nad oceanem w celu zwalczania niemieckiego lotnictwa. 9 listopada 1943 r. dywizjon został przeniesiony na lotnisko Drem koło Edynburga, skąd prowadził nocne patrolowanie nad Szkocją oraz zaczął pełnić dyżury bojowe z lotniska Sumburgh z jednej z wysp szetlandzkich. W styczniu 1944 r. zaczęto wykonywać loty nękające nad Norwegię, gdzie m.in. zaatakowano niemiecką bazę w Stavanger. 17 września 1944 pięć polskich samolotów osłaniało desant pod Arnhem w ramach operacji Market Garden. Dywizjon rozwiązano 2 stycznia 1947 roku. W 1970 Dywizjon 307 został odznaczony złotą odznaką honorową Koła Lwowian. Odznaka Dywizjonu przedstawia puchacza z zielonymi oczami, siedzącego na kadłubie samolotu, z prawej strony puchacza półksiężyc, zaś pod kadłubem samolotu numer Dywizjonu – 307.

Miejsca sprzedaży:
> Znaczek do otrzymania drogą korespondencyjną wg zasad gry kolekcjonerskiej (web)


No. 50116 - Kolekcjonera No.116 Polskie Dywizjony Lotnicze - Wielka Brytania 1940-46, 308 Dywizjon Myśliwski Krakowski
Kolekcjonerskie

308 Dywizjon Myśliwski Krakowski sformowano 9 września 1940 r. w Centrum Wyszkolenia Lotnictwa w Blackpool. Większość pilotów i personelu technicznego tego dywizjonu wywodziło się z 2 Pułku Lotniczego w Krakowie. Pierwszymi dowódcami dywizjonu byli - brytyjskim  – s/ldr John Davis, a polskim - kpt. pil. Stefan Łaszkiewicz. Oficjalnie dywizjon osiągnął gotowość bojową 1 grudnia 1940 roku i tego dnia został włączony do 9 Grupy Myśliwskiej. Do głównych zadań dywizjonu należała ochrona portów Southampton i Portsmouth oraz konwojów na kanale La Manche. 24 czerwca 1941 r. dywizjon wszedł w skład 1 Polskiego Skrzydła Myśliwskiego wspólnie z dywizjonami nr 303 i 306. W tym czasie uczestniczył w ofensywie lotniczej na Francję jako osłona wypraw bombowych. W dniu 19 sierpnia 1942 r. dywizjon osłaniał operację desantową pod Dieppe. 3 sierpnia 1944 r. został przeniesiony na lotnisko Plumetot we Francji, skąd walczył w rejonie Falaise wspomagając 1 Dywizję Pancerną generała Stanisława Maczka. W następnych miesiącach piloci dywizjonu uczestniczyli w walkach na terenie Belgii, Holandii, Niemiec, w tym w Bitwie nad Gandawą w dniu 01.01.1945 r. Po zakończeniu działań wojennych dywizjon wszedł w skład sił brytyjskich okupujących Niemcy. Oficjalne jego rozwiązanie nastąpiło 3 stycznia 1947 na lotnisku Portreath w Kornwalii. Odznaka dywizjonu to znak 121 eskadry myśliwskiej, przedstawiający uskrzydloną strzałę oraz biało-czerwono-niebieską wypustkę. Strzała została umieszczona po przekątnej czarnej, kwadratowej tarczy, otoczonej żółtą obwódką i ustawiona pod kątem 45°. W przeciwieństwie do przedwojennego znaku grot strzały został skierowany w prawą stronę. 

Miejsca sprzedaży:
> Znaczek do otrzymania drogą korespondencyjną wg zasad gry kolekcjonerskiej (web)


No. 50117 - Kolekcjonera No.117 Polskie Dywizjony Lotnicze - Wielka Brytania 1940-46, 309 Dywizjon Myśliwski Ziemi Czerwieńskiej
Kolekcjonerskie

309 Dywizjon Myśliwski Ziemi Czerwieńskiej został zorganizowany 8 października 1940 roku na lotnisku w Renfrew niedaleko Glasgow  jako 309 Dywizjon do Współpracy z Wojskami Lądowymi. W składzie dywizjonu znaleźli się głównie lotnicy przedwojennych polskich dywizjonów obserwacyjnych. Pierwszym dowódcą brytyjskim dywizjonu został w/cdr N. Mason, a polskim - ppłk pil. Zygmunt Pistl. Dywizjon uzyskał zdolność operacyjną 11 listopada 1940 r., a faktyczne wykonywanie zadań rozpoczął 5 grudnia 1940 r. Pierwsze zadania formacji to patrolowanie rejonu rzeki Clyde oraz przechwytywanie niemieckich myśliwców nad tymże obszarem. W drugiej połowie 1941 r. dywizjon został zreorganizowany i przydzielony do zadań rozpoznania taktycznego. W latach 1942-43 do głównych zadań pilotów należał rekonesans fortyfikacji na wybrzeżu francusko-belgijsko-holenderskim.  Dywizjon  dwukrotnie reorganizowano, jednak ostatecznie stał się on dywizjonem myśliwsko-bombowym. Pierwotnie piloci dywizjonu mieli atakować cele naziemne na wybrzeżu holenderskim jednakże okazało się to niemożliwe ze względu na posiadany przestarzały sprzęt.  Wkrótce jednostkę przesunięto do Szkocji do osłony przed atakami Luftwaffe z baz w Norwegii. Dywizjon został przekształcony w myśliwski we wrześniu 1944 r. 12 grudnia 1944 r.  znalazł się w składzie 133 Polskiego Skrzydła Myśliwskiego. Odtąd miał za zadanie ubezpieczanie wypraw bombowych oraz zwalczanie celów naziemnych. Rozwiązanie dywizjonu nastąpiło  6 stycznia 1947 r. na lotnisku Coltishall. Odznaka przedstawia na tle obręczy koła uskrzydloną kompozycję dwóch strzał skierowanych pod kątem w dół, w prawą stronę. Po lewej stronie, na wysokości górnego grota strzały znajduje się stylizowany złoty numer dywizjonu 309.

Miejsca sprzedaży:
> Znaczek do otrzymania drogą korespondencyjną wg zasad gry kolekcjonerskiej (web)


No. 50118 - Kolekcjonera No.118 Polskie Dywizjony Lotnicze - Wielka Brytania 1940-46, 315 Dywizjon Myśliwski Dębliński
Kolekcjonerskie

315 Dywizjon Myśliwski „Dębliński” zorganizowano 8 stycznia 1941 r. na lotnisku w Acklington . Jego personel pochodził przeważnie z Centrum Wyszkolenia Lotnictwa w Dęblinie. Pierwszym dowódcą brytyjskim został s/ldr H. Cooke, a od 21 stycznia polskim dowódcą był mjr pil. Stanisław Pietraszkiewicz. Gotowość bojową dywizjon osiągnął 13 marca 1941 r. W tym dniu został przeniesiony na lotnisko w Speke. Głównym zadaniem pilotów była osłona konwojów morskich na Morzu Irlandzkim. Od lipca 1941 r., po przeniesieniu na lotnisko Northolt, dywizjon zaczął odbywać loty ofensywne nad Francję i Belgię. We wrześniu 1943 r. został włączony w skład polskiego 133 Skrzydła Myśliwskiego w 18 Sektorze 84 Grupy Myśliwskiej 2 TAF z przeznaczeniem do działań na kontynencie europejskim. W czerwcu 1944 r. osłaniał m.in. wojska inwazyjne lądujące na plażach Normandii.  10 lipca 1944 r. dywizjon oddelegowano do obrony Londynu przed pociskami V-1, przy czym wykonywano równocześnie loty myśliwskie nad kontynentem. 14 kwietnia 1945 r. samoloty dywizjonu wykonały lot osłaniający 500 bombowców lecących nad Świnoujście.  Ostatni swój lot bojowy dywizjon wykonał 25 kwietnia 1945 r., uczestnicząc w osłonie 255 „Lancasterów”, które zbombardowały siedzibę Hitlera w Berchtesgaden. Rozwiązanie dywizjonu nastąpiło w dniu 6 grudnia 1946 r. Odznaka dywizjonu została zapożyczona od 112. eskadry 1. pułku lotniczego - pododdziału lotnictwa myśliwskiego Wojska Polskiego w II Rzeczypospolitej. Był to wizerunek czarnego, walczącego koguta ze srebrnymi łapami oraz czerwonym grzebieniem i koralami przedstawiony na tle białego trójkąta z wymalowaną w prawym górnym rogu srebrną liczbą 315.

Miejsca sprzedaży:
> Znaczek do otrzymania drogą korespondencyjną wg zasad gry kolekcjonerskiej (web)


No. 50119 - Kolekcjonera No.119 Polskie Dywizjony Lotnicze - Wielka Brytania 1940-46, 316 Dywizjon Myśliwski Warszawski
Kolekcjonerskie

316 Dywizjon Myśliwski „Warszawski”  został sformowany 15 lutego 1941 roku na lotnisku w Pembery. Jego personel skompletowano z lotników, pochodzących ze 113. i 114. eskadry myśliwskiej  1. pułku warszawskiego - pododdziałów lotnictwa myśliwskiego Wojska Polskiego w II Rzeczypospolitej. Pierwszym dowódcą z ramienia RAF został s/ldr Donavan, a polskim - kpt. pil. Juliusz Frey. Gotowość bojową dywizjon osiągnął 25 marca 1941 r. Od 13 grudnia 1941 roku dywizjon wchodził w skład 1. Polskiego Skrzydła Myśliwskiego. 19 grudnia uczestniczył w locie nad St. Omer. Od marca 1943 piloci dywizjonu wykonywali zadania nad Francją i Belgią, głównie dotyczące osłaniania wypraw bombowych. W dniu 12 sierpnia 1943 r. podczas osłony  "Latających Fortec", piloci 316 dywizjonu po raz pierwszy wykonali lot bojowy nad Niemcami. W listopadzie 1943 roku dywizjon został przeniesiony z Fighter Command do Air Defence of Great Britain (Obrona Wielkiej Brytanii), a jego głównym zadaniem było zwalczanie latających pocisków V-1. Dywizjon 316 aktywnie uczestniczył w wyprawach nad Francję. Podczas inwazji na Normandię osłaniał wojska inwazyjne. 25 kwietnia 1945 r. dywizjon wziął udział w wyprawie na Berchtesgaden.  Rozwiązanie dywizjonu nastąpiło w dniu 12 grudnia 1946 r. Odznaka dywizjonu została zapożyczona od 113. eskadry 1. pułku lotniczego. Był to wizerunek sowy w locie, w kolorze czarnym i pomarańczowym, umieszczony na tle białego trójkąta. Na prawym boku trójkąta umieszczono inicjały 316 SQ (SQ od squadron - dywizjon).

Miejsca sprzedaży:
> Znaczek do otrzymania drogą korespondencyjną wg zasad gry kolekcjonerskiej (web)


No. 50120 - Kolekcjonera No.120 Polskie Dywizjony Lotnicze - Wielka Brytania 1940-46, 317 Dywizjon Myśliwski Wileński
Kolekcjonerskie

317 Dywizjon Myśliwski „Wileński” został sformowany 20 lutego 1941 r. na lotnisku w Acklington. Jego personel skompletowano z lotników pochodzących przede wszystkim z 5. pułku lotniczego spod Wilna. Pierwszym dowódcą z ramienia Royal Air Force został s/ldr Mount, a polskim dowódcą - mjr pil. Stanisław Brzezina. Gotowość bojową dywizjon osiągnął w połowie kwietnia i 25 dnia tego miesiąca został przeniesiony na lotnisko w Ouston. Do głównych zadań należała osłona konwojów morskich. Od 1 kwietnia 1942 r. dywizjon 317 włączono w skład 1. Polskiego Skrzydła Myśliwskiego oraz przeniesiono do Northolt. 19 sierpnia dywizjon brał udział w operacji Jubilee, desancie pod Dieppe. We wrześniu 1943 roku wszedł w skład 131 Polskiego skrzydła Myśliwskiego, a wraz z nim wszedł w skład lotnictwa taktycznego (2TAF). Od tej pory głównym zadaniem pilotów miało być wsparcie wojsk naziemnych. 1 kwietnia 1944 roku dywizjon przeniósł się na lotnisko w Deanland, a 26 kwietnia na lotnisko Chailey. Podczas operacji "Overlord" piloci dywizjonu osłaniali wojska inwazyjne. W dniach 18–20 i 25 kwietnia dywizjon wspierał polską 1 Dywizję Pancerną atakującą miejscowości Papenburg i Leer. Po zakończeniu działań wojennych dywizjon pozostał do końca 1946 r. w składzie brytyjskich wojsk okupacyjnych. Został rozwiązany 3 stycznia 1947 r. Odznaka dywizjonu została zapożyczona od 152. eskadry myśliwskiej 5. pułku lotniczego - pododdziału lotnictwa myśliwskiego Wojska Polskiego w II Rzeczypospolitej. Przedstawiała, na tle białego równoramiennego krzyża, stylizowanego kondora w pozycji atakującej. Pióra i kontury kondora były srebrne, łapy czerwone, dziób i źrenice oka czarne, tęczówka seledynowa, kołnierz pomarańczowy.

Miejsca sprzedaży:
> Znaczek do otrzymania drogą korespondencyjną wg zasad gry kolekcjonerskiej (web)


No. 50121 - Kolekcjonera No.121 Polskie Dywizjony Lotnicze - Wielka Brytania 1940-46, 318 Dywizjon Myśliwsko-Rozpoznawczy Gdański
Kolekcjonerskie

318 Dywizjon Myśliwsko-Rozpoznawczy "Gdański" sformowano 20 marca 1943 r. na lotnisku w Detling koło Maidstone, w hrabstwie Kent.  Jego personel skompletowano z pilotów i obsługi naziemnej pochodzących z różnych jednostek Polskich Sił Powietrznych oraz nowo przeszkolonych ochotników. Ponieważ dywizjon miał latać jako samodzielna jednostka, nie będąc w składzie skrzydła myśliwskiego, miał nieco inny skład w stosunku do innych polskich dywizjonów. Posiadał trzy, posegregowane alfabetycznie eskadry - A, B, C. Pierwszym dowódcą został  ppłk pil. Adam Wojtyga. W dniach 16-29 sierpnia dywizjon został przetransportowany na lotnisko Muqiebilla niedaleko Nazaretu. Wskutek niesprzyjającego klimatu i wyniszczającej malarii przebazowano go na lotnisko Quassassin w Egipcie, z którego piloci wykonywali zadania rozpoznawcze. W kwietniu 1944 Dywizjon 318 został przeniesiony do Włoch. Wraz z dywizjonami: 92 Brytyjskim i 40 Południowoafrykańskim tworzył 285 Rozpoznawcze Skrzydło RAF. Uczestniczył w bitwach o Monte Cassino oraz o Anconę razem z 2. Korpusem Polskim. Na początku października 1944 Dywizjon 318 został przeformowany i zlikwidowano jego eskadrę C. Początek 1945 r. to nowe zadania pilotów dywizjonu polegające na dalekim rozpoznaniu ze skośnym wykonywaniem zdjęć na obszarze Padwa – Wenecja – Treviso. W lipcu 1946 Dywizjon 318 został przeniesiony do Anglii.  Jego rozwiązanie nastąpiło 18 sierpnia 1946 r. Odznaka Dywizjonu 318 przedstawiała uskrzydlony herb Gdańska (złota korona i dwa białe krzyże na czerwonym tle). U góry tarczy herbowej znajdował się numer 318. W czasie wojny odznaka nie uzyskała oficjalnej akceptacji i nie była zatwierdzona z uwagi na kontrowersje związane z przedwojennym statutem Gdańska. 

Miejsca sprzedaży:
> Znaczek do otrzymania drogą korespondencyjną wg zasad gry kolekcjonerskiej (web)


No. 50122 - Kolekcjonera No.122 Polskie Dywizjony Lotnicze - Wielka Brytania 1940-46, 663 Dywizjon Samolotów Artylerii
Kolekcjonerskie

663 Dywizjon Samolotów Artylerii został utworzony 8 września 1944 roku we Włoszech na lotnisku Ebola. Personel latający jak i naziemny wywodził się ze składu 2 Korpusu Polskiego. Dywizjon liczył 22 pilotów przeszkolonych w Afryce na lotnisku Bloemfontein. Kilku z nich wyszkolono w Anglii. Dywizjon składał się z trzech eskadr (A, B, C) po 4-5 samolotów oraz po 7 pilotów (oficerów artylerii). Pierwszym dowódcą z ramienia RAF został s/ldr W. E. Wright, a polskim dowódcą - mjr dypl. artylerii pil. Edward Pawlikowski. W dniu 8 stycznia 1945 r. dywizjon osiągnął gotowość bojową. 663 Dywizjon sformowano do korygowania ognia własnej artylerii. Piloci latając nad linią frontu obserwowali efekty ostrzału artyleryjskiego, ewentualnie podawali koordynaty do poprawnego trafienia w cel. Początkowo polscy piloci współdziałali z brytyjskim 10 korpusem, a od 13 lutego 1945 roku z 2 Korpusem Polskim. Od lutego Eskadra "A" współpracowała także z partyzantką włoską. W kwietniu 1945 roku piloci dywizjonu brali udział w bitwie o Bolonię. W dniu 25 kwietnia 1945 r, wykonano ostatnie loty bojowe. Rozwiązanie dywizjonu nastąpiło 19 października 1946 roku. W 1969 roku 663 Dywizjon powrócił w skład korpusu lotniczego wojsk lądowych armii brytyjskiej jako jednostka śmigłowcowa. Odznaka Dywizjonu 663 to orzeł w locie trzymający w szponach pocisk armatni na tle lotniczej szachownicy, pod którym namalowano numer dywizjonu - 663 DSA.

Miejsca sprzedaży:
> Znaczek do otrzymania drogą korespondencyjną wg zasad gry kolekcjonerskiej (web)


No. 50123 - Kolekcjonera No.123 Polskie Dywizjony Lotnicze - Wielka Brytania 1940-46, Polski Zespół Myśliwski „Cyrk Skalskiego”
Kolekcjonerskie

Polski Zespół Myśliwski (PZM) „Cyrk Skalskiego” to jednostka lotnicza biorąca udział w walkach w kampanii w Północnej Afryce w 1943 r. Nazwę jednostka przyjęła od nazwiska swojego dowódcy kpt. pil. Stanisława Skalskiego. Pomysł utworzenia specjalnej eskadry lotniczej powstał pod koniec 1942 r. w brytyjskim Dowództwie Lotnictwa Myśliwskiego, a jego autorem był płk. Tadeusz Rolski – pierwszy dowódca, a następnie oficer łącznikowy PZM. W skład PZM weszło 15 najlepszych polskich pilotów. Za datę powstania PZM uznaje się dzień 13 marca 1943 r. Pierwszym lotniskiem jednostki było  Bou Grara leżące ok. 250 km na zachód od Tunisu. 7 marca 1943 r. PZM został podporządkowany pod 145 dywizjon myśliwski RAF jako niezależna eskadra „C”. W czasie walk  polscy piloci stanowili górną osłonę podczas lotów bojowych. Ich zadaniem było wiązanie walką myśliwców niemieckich. Samoloty alianckie na niższych pułapach miały za zadanie zwalczać bombowce i samoloty szturmowe atakujących. 8 maja „Cyrk Skalskiego” wykonał ostatni lot bojowy w Afryce. Po kapitulacji Państw Osi w Afryce Północnej w maju 1943 roku Polacy przebywali krótko na froncie i następnie wrócili do Wielkiej Brytanii. PZM rozwiązano 22 lipca 1943 r. „Cyrk Skalskiego” przeszedł do historii jako najlepsza eskadra walcząca w Północnej Afryce. Jej piloci przez dwa miesiące walk zestrzelili 28 samolotów nieprzyjaciela, a kolejne dziewięć uszkodzili. W czasie walk stracili tylko jednego pilota, który po awaryjnym lądowaniu za linią wroga trafił do niewoli. Odznaka przedstawiała krzyż utworzony z kwadratu, półkolisto wyciętego na każdym boku. Pośrodku umieszczony został uskrzydlony Sfinks koloru czarnego, w postawie leżącej, na którego głowie znajdował się czerwony kaptur. Na dolnym ramieniu krzyża umieszczone były litery PFT oraz napis 1943.

Miejsca sprzedaży:
> Znaczek do otrzymania drogą korespondencyjną wg zasad gry kolekcjonerskiej (web)


<< 1 3 4 5