No. 40176 Uznanie Rezerwatu Przyrody Przełomowa Dolina Gowienicy
Rezerwat obejmuje wąską dolinę rzeki Gowienicy. Malowniczy krajobraz tworzą tu naturalna rzeka, skarpy oraz wąwozy i liczne zakola. Zbocza porastają głównie lasy bukowe i grądowe, a w wilgotnych miejscach występują olsy. W dolinie stwierdzono ok. 200 gatunków roślin, w tym wiele chronionych i zagrożonych. Obszar wyróżnia się także bogactwem grzybów – odnotowano ich ponad 100 gatunków, w tym zaliczanych do kategorii narażonych na wyginięcie oraz rzadkich: grzybówki, żagiew guzowatą, monetkę bukową, czy siedzunia sosnowego. Gowienica to przykład naturalnej rzeki o szybkim nurcie i piaszczysto-żwirowym dnie. W korycie rosną rośliny wodne zakorzenione w dnie, z pędami zanurzonymi w wodzie, a miejscami także z liśćmi pływającymi. Siedlisko sprzyja różnorodnej roślinności związanej z czystymi, płynącymi wodami, o czym świadczy liczne występowanie rzadkiego krasnorosta Hildebrandtia rivularis. Obszar jest ważnym schronieniem dla wielu zwierząt – w okresie lęgowym wstępują tu m.in. ptaki takie jak zimorodek, samotnik czy gągoł. Spotykane są tutaj również zimujące pluszcze. To ważna ostoja ssaków silnie związanych z wodą. W rzece występują cenne gatunki ryb i minogów. Miejsce wyróżnia się dużą wartością przyrodniczą i krajobrazową. Celem ochrony jest zachowanie naturalnego odcinka doliny rzeki wraz z lasami, źródliskami oraz rzadkimi i chronionymi gatunkami roślin i zwierząt. Rezerwatowi nadano imię Macieja Trzeciaka (1974-2016) dla upamiętnienia wkładu w ochronę przyrody oraz rozwój nowoczesnych standardów ochrony środowiska w całym kraju. Jako Wojewódzki Konserwator Przyrody zainicjował powstawanie nowych rezerwatów w województwie zachodniopomorskim, znacząco zwiększając powierzchnię terenów chronionych. Następnie jako Główny Konserwator Przyrody, Podsekretarz Stanu w Ministerstwie Środowiska w latach 2007-2009, był współtwórcą jednej z największych reform ochrony przyrody od czasu wejścia Polski do Unii Europejskiej – obszarów Natura 2000 oraz zrewolucjonizował system ocen oddziaływania na środowisko, wdrażając prawo UE i tworząc właściwe organy odpowiedzialne za te oceny.

