Aktualna liczba miejsc wyróżnionych Znaczkiem Turystycznym w Polsce: 1019
Na dzień dzisiejszy w Polsce 1019!

Kolekcjonerskie Znaczki Turystyczne


Sortuj według: numernazwa
<< 1 3 4 5


Łączna liczba znaczków: 107

No. 50007 - Kolekcjonera No.7 Pamiętajmy o zagrożonych wyginięciem gatunkach - Norka europejska
Kolekcjonerskie

Norka europejska (Mustela lutreola) to ssak z rodziny łasicowatych. Norki osiągają 35-45 cm długości i wagę 0,5-1,5 kg. Budową ciała norka europejska przypomina tchórza jest jednak od niego mniejsza. Norki posiadają białe łatki na pyszczku, które są charakterystyczne dla każdego osobnika. Norki europejskie jednak częściej niż amerykańskie mają białe łatki także na górnej wardze. Norki prowadzą głównie nocny tryb życia. Żyją głównie nad brzegami rzek i strumieni leśnych, a także na rozlewiskach i terenach bagnistych. Bardzo rzadko osiedlają się nad brzegami jezior. Pokarm norek stanowią gryzonie, ptaki oraz ich jaja i pisklęta, raki, owady, a nawet pokarm roślinny. Bardzo ważnym elementem diety są ryby. Ostatnie wiarygodne stwierdzenie norki europejskiej na terenie naszego kraju pochodzi z 1926 roku z okolic Elbląga. Obecnie norka europejska występuje w kilku izolowanych populacjach w Rosji, Białorusi, Estonii, na Ukrainie, na Kaukazie, w zachodniej Hiszpanii i północnej Francji. Jedynym miejscem, gdzie można w Polsce zobaczyć żywe norki europejskie jest Wielkopolski Ogród Zoologiczny w Poznaniu, gdzie hoduje się je w ramach międzynarodowego programu restytucyjnego. Według Polskiej Czerwonej Księgi Zwierząt gatunek w Polsce ma status zanikłego na terenie kraju.

Miejsca sprzedaży:
Znaczek do otrzymania drogą korespondencyjną wg zasad gry kolekcjonerskiej (web)


No. 50006 - Kolekcjonera No.6 Pamiętajmy o zagrożonych wyginięciem gatunkach - Krzyżodziób sosnowy
Kolekcjonerskie

Krzyżodziób sosnowy (Loxia pytyopsittacus)to ptak zamieszkujący północną Europę głównie na obszarze wokół Bałtyku. W Polsce gniazdował nielicznie na północy kraju, obecnie rzadko zalatuje. Spotyka się go pojedynczo lub w niewielkich grupach zalatujących ze wschodu. Krzyżodziób sosnowy jest podobny do krzyżodzioba świerkowego, ale jest od niego większy. Ma także bardziej krępą sylwetkę, grubszą szyję i większą głowę z płaskim czołem. Dziób krzyżodzioba jest charakterystycznie skrzyżowany co umożliwia mu wyłuskiwanie nasion z twardych szyszek sosny. Krzyżodziób sosnowy zamieszkuje głównie bory sosnowe a także lasy mieszane z dominującym udziałem sosny. Pożywienie tego gatunku stanowią głównie nasiona sosny, a także świerka. Na terenie Polski gatunek ten jest objęty ścisłą ochroną gatunkową. W kraju uznaje się go za gatunek wymarły.

Miejsca sprzedaży:
Znaczek do otrzymania drogą korespondencyjną wg zasad gry kolekcjonerskiej (web)


No. 50005 - Kolekcjonera No.5 Pamiętajmy o zagrożonych wyginięciem gatunkach - Kobczyk
Kolekcjonerskie

Kobczyk (Falco vespertinus ) to ptak drapieżny z rodziny sokołowatych. W Polsce obecnie ptak ten jest gatunkiem przelotnym, podczas gdy dawniej był ptakiem sporadycznie lęgowym. Widywany od kwietnia do października. Gatunek ten żywi się większymi owadami i tylko sporadycznie w swoim menu sięga po drobne gryzonie, płazy, gady i ptaki. Gniazduje zwykle w opuszczonych gniazdach srok, wron, gawronów lub w dużych dziuplach, czasem w norach i na półkach skalnych. Kobczyk jest ptakiem średniej wielkości. Jego średnia długość to ok 30 cm., a rozpiętość skrzydeł to ok. 60-70 cm. W Polsce ptak ten objęty jest ścisłą ochroną gatunkową.

Miejsca sprzedaży:
Znaczek do otrzymania drogą korespondencyjną wg zasad gry kolekcjonerskiej (web)


No. 50004 - Kolekcjonera No.4 Pamiętajmy o zagrożonych wyginięciem gatunkach - Karliczka
Kolekcjonerskie

Karliczka (Porzana pusilla) to gatunek małego ptaka wodnego z rodziny chruścieli. W Polsce ptak ten jest bardzo rzadko spotykany, przy czym osobniki spotykane w naszym kraju najprawdopodobniej do Polski zalatują. Niegdyś karliczka gnieździła się na Śląsku. Prawdopodobnie ostatnie widziane u nas osobniki obserwowano pod Janowem Lubelskim, jednak nie są to informacje potwierdzone naukowo stąd właśnie przyjmuje się, że gatunek ten do Polski sporadycznie zalatuje. Karliczka jest ptakiem średniej wielkości. Jej długość to ok. 15-20 cm, a rozpiętość skrzydeł od 20 do 35 cm., przy wadze w granicach ok. 55 g. Jest to gatunek żyjący wyłącznie na leżących w pobliżu wody okresowo zalewanych łąkach porośniętych turzycami. Pożywieniem karliczki są głównie owady, a w niewielkim stopniu także zielone części roślin. W Polsce karliczka objęta jest ochroną gatunkową.

Miejsca sprzedaży:
Znaczek do otrzymania drogą korespondencyjną wg zasad gry kolekcjonerskiej (web)


No. 50003 - Kolekcjonera No.3 Pamiętajmy o zagrożonych wyginięciem gatunkach - Jesiotr zachodni
Kolekcjonerskie

Jesiotr zachodni (Acipenser sturio), był największą rybą występującą do niedawna w polskich wodach. Prawdopodobnie w średniowieczu jesiotr zachodni został wyparty ze zlewni Bałtyku przez podobny gatunek, jesiotra ostronosego, występującego głównie w Ameryce Północnej. Obecnie jesiotr zachodni występuje w przybrzeżnych wodach Europy od wybrzeży Hiszpanii po północną część Norwegii, w Morzu Północnym, Bałtyku, Morzu Śródziemnym i Morzu Czarnym. Ciało jesiotra zachodniego jest silnie wydłużone – rekinowate. Pokryte jest pięcioma rzędami kostnych płytek biegnącymi wzdłuż ciała. Płetwa grzbietowa jest przesunięta daleko ku tyłowi, górny płat płetwy ogonowej wydłużony. Głowa silnie wydłużona zakończona długim ryjem, posiadającym w spodniej części u nasady stosunkowo niewielką, pozbawioną zębów paszczę. Dorosłe osobniki dorastają do 3-4 m długości i ok 300-400 kg. Masy. Tarło jesiotr zachodni odbywa od kwietnia do końca sierpnia w rzekach o kamienistym dnie niekiedy daleko od ujścia. Samica składa wówczas od 800 tys. do ok 2,5 mln ziaren ikry co nierzadko stanowi 20% masy jej ciała. Pokarmem tego gatunku najczęściej fauna denna, którą wygrzebuje z miękkiego podłoża ryjowatym pyskiem. Gównie są to mięczaki, skorupiaki, a także larwy owadów i niekiedy drobne ryby. W Polsce jesiotr zachodni ma status gatunku zanikłego.

Miejsca sprzedaży:
Znaczek do otrzymania drogą korespondencyjną wg zasad gry kolekcjonerskiej (web)


No. 50002 - Kolekcjonera No.2 Pamiętajmy o zagrożonych wyginięciem gatunkach - Jaszczurka zielona
Kolekcjonerskie

Jaszczurka zielona - (Lacerta viridis) to gad z rodziny jaszczurkowatych. Jest to jedna z większych jaszczurek zamieszkujących Europę. W Polsce dorasta średnio do ok. 30 cm długości przy czym na południu Europy jej wielkość sięga nawet 40 cm. Niemal 2/3 długości tej jaszczurki stanowi ogon. Typowo ubarwione samce są trawiastozielone, często bogato nakrapiane czarnymi plamkami. Samice są szarozielone pokryte nieregularnymi ciemnymi plamkami z jasnymi liniami wzdłuż grzbietu. Jaszczurki te występują dość rzadko i spotykane są zarówno na nizinach jak i w górach (do ok. 2000 m.n.p.m.). gatunek ten preferuje miejsca nasłonecznione i suche. Najczęściej spotykana jest na różnego typu zboczach porośniętych trawą i krzewami, zamieszkuje także brzegi lasów i pól uprawnych, ale także wydmy. W Polsce gatunek notowany do ok.1970 roku. Sporadyczne dane o jego występowaniu po roku 1970 nie są udokumentowane naukowo stąd, według Polskiej Czerwonej Księgi Zwierząt (z 2001 r.), gatunek ma status zanikłego na terenie Polski. W Polsce jaszczurka zielona podlega ścisłej ochronie gatunkowej.

Miejsca sprzedaży:
Znaczek do otrzymania drogą korespondencyjną wg zasad gry kolekcjonerskiej (web)


No. 50001 - Kolekcjonera No.1  Pamiętajmy o zagrożonych wyginięciem gatunkach - Drop
Kolekcjonerskie

Drop (zwyczajny), drop wielki (Otis tarda) – gatunek dużego ptaka z rodziny dropi (Otididae), będący jedynym przedstawicielem rodzaju Otis. W zależności od podgatunku zamieszkuje: Otis tarda tarda – Europa Środkowa i Wschodnia; izolowana populacja na Półwyspie Iberyjskim. Osiadły: W Polsce dawniej skrajnie nielicznie gniazdował, wyginął ok. 1986 (ostatnie osobniki spotykano w Wielkopolsce).Trwają próby reintrodukcji, również w innych krajach, np. w Wielkiej Brytanii, gdzie został wytępiony około 200 lat temu. Cechy gatunku Samiec znacznie większy i cięższy od samicy, w szacie godowej ma wierzch ciała rdzawy z poprzecznym, czarnym prążkowaniem. Głowa i szyja szare, na karku i wolu rdzawa opaska. Spód i boki białe. Po bokach dzioba jasnoszare pęczki piór tworzą charakterystyczne "wąsy". Samiec w szacie spoczynkowej i samica nie mają "wąsów", a jedynie jasnoszarą plamę na podgardlu. Brak również rdzawego koloru na wolu. Samiec osiąga ostateczną szatę w 3–4 roku życia. Młodociane podobne do samicy, ale bardziej szarawe. Podgatunek azjatycki O. t. dybowski bledszy. Wymiary średnie Długość ciała ok. 85–105 cm rozpiętość skrzydeł do ok. 220 cm waga ok. 3–17 kg

Miejsca sprzedaży:
Znaczek do otrzymania drogą korespondencyjną wg zasad gry kolekcjonerskiej (web)


<< 1 3 4 5