Łączna liczba znaczków: 1410
Na skraju Puszczy Noteckiej, tam gdzie las spotyka się z wodą, wszystko zaczęło się od jednej, dość odważnej myśli. Zbudować zamek. Prawdziwy. Nie atrapę, nie dekorację – tylko coś, co wygląda, jakby stało tu od wieków… choć powstaje właśnie teraz. I tak narodził się Zamek w Stobnicy – jeden z najmłodszych zamków w Europie. Kiedy patrzy się na jego mury, łatwo się pomylić. Kamień, wieże, proporcje – wszystko przywołuje skojarzenia z dawnymi warowniami. A jednak to współczesna realizacja. Powstaje wrażenie, że właśnie w tym tkwi jego siła. Połączenie nowoczesnych technologii z ogromnym szacunkiem do tradycyjnego rzemiosła. Tu naprawdę widać, że ktoś chciał stworzyć coś więcej niż tylko budynek. Jednak ta historia nie kończy się na murach. Bo wystarczy ruszyć dalej, na Leśną Ścieżkę Edukacyjną w Stobnicy i nagle wszystko zwalnia. Światło między drzewami, dźwięki lasu, ślady życia ukryte tam, gdzie zwykle ich nie dostrzegamy. To właśnie tutaj zaczyna się prawdziwe odkrywanie.
Front Twierdzy Modlin to historycznie system obiektów obronnych o nazwie Front Księcia warszawskiego. Znajduje się północnej zachodniej części Twierdzy Modlin, stanowiąc bardzo ważną część pierścienia wałów - ceglano-ziemnych umocnień. Składa się z wysokiego ziemnego szańca w kształcie dwóch ramion trójkąta, dwóch ceglanych kaponier po bokach (w prawej znajduje się wejście do obiektu) oraz potężnej dwupiętrowej działobitni wewnątrz wału. Na szczycie tego niezwykłego systemu obronnego znajduje się Schron pułkownika Piętki, z którego wychodzą na przedpole chodniki podziemne tzw kontrminerskie. Chodniki zakończone są komorami. W ciągu chodnika znajdują się wnęki zamurowane jedną cegłą (w celu szybkiego rozbicia ściany) pozwalające dokonywać doraźnego podkopu w wymaganym kierunku bezpośrednio w ziemi lub dla ukrycia się minerów. Myśl inżynieryjno-obronna ówczesnych czasów, opierała się o podziemną wojnę minerską. Podziemia we Froncie Twierdzy Modlin, ukazują w najmniejszym detalu możliwości wojenne początku XIX w. Front został wybudowany przez Rosjan w latach 1832 – 1841.
Wzniesienie Wilkołak, nazywane także Wilczą Górą to miejsce niezwykle interesujące. W 1813 r., podczas kampanii napoleońskiej na Śląsku, w rejonie Wilkołaka toczyły się walki. Przed II wojną światową wzniesienie, znane jako Wolfsberg, określano mianem „góry domowej”. Było ono ulubionym miejscem spacerów mieszkańców i turystów. Teren był dobrze zagospodarowany – znajdowały się tu dwa schroniska, aleja spacerowa oraz tor saneczkowy, a nawet lotnisko dla szybowców. Równie fascynująca jest geologiczna przeszłość tego miejsca. Wilkołak to dawne trzeciorzędowe wzniesienie powulkaniczne, które obecnie stanowi jeden z geopunktów Światowego Geoparku UNESCO Kraina Wygasłych Wulkanów. W 1959 r. na części góry utworzono Rezerwat Przyrody Wilcza Góra, w którym chronione są zarówno cenne formy geologiczne, jak i rzadka roślinność. Wzniesienie zbudowane jest z bazaltu, który przez lata był przedmiotem eksploatacji górniczej. Działalność kamieniołomu doprowadziła do częściowego zniszczenia wzgórza, ale jednocześnie odsłoniła unikatowe formy geologiczne. Dziś można tu podziwiać charakterystyczne słupy bazaltowe. Teren ten jest przystosowany do ruchu turystycznego.
Złotoryja jest najstarszym, udokumentowanym miastem lokowanym na prawie niemieckim w Polsce. Prawa miejskie otrzymała już w 1211 r. z nadania księcia Henryka I Brodatego. W XIII w. była ważnym ośrodkiem górnictwa złota o silnie rozwiniętym samorządzie miejskim. Świadczy o tym jedna z najstarszych i największych, zachowanych pieczęci miejskich z 1268 r., której odcisk odnaleziono w archiwum joannitów w Pradze. Przedstawia ona trzy wzgórza porośnięte roślinnością – symbol złotonośnych terenów, dzięki którym rozwinęło się górnictwo. Korzenie współczesnego herbu sięgają przełomu XIV i XV w. W wyobrażeniach pieczętnych pojawia się wówczas nowy element – orzeł heraldyczny, będący symbolem władzy zwierzchniej. Współczesny herb przedstawia czarnego orła heraldycznego, zwróconego głową w prawo, umieszczonego w złotym polu tarczy. Przez jego tułów i skrzydła przebiega srebrna przepaska w kształcie półksiężyca. Orzeł stoi na trzech zielonych wzgórzach. Obecna forma herbu została zatwierdzona w 1999 r., po konsultacjach z Polskim Towarzystwem Heraldycznym, i odwołuje się do najstarszych jego przedstawień.
Wznosząca się nad miastem wschodnia wieża kościoła Narodzenia Najświętszej Maryi Panny to jeden z najbardziej rozpoznawalnych elementów panoramy Złotoryi. Stanowi część XIII-wiecznej świątyni. Początkowo kościół znajdował się pod opieką Zakonu Joannitów, który około 1270 r. objął nad nim patronat i odegrał istotną rolę w jego rozbudowie. W XVI w. świątynia stała się kościołem protestanckim, wpisując się w nurt reformacji. Wieża została wybudowana w 1482 r. Do dziś pozostaje najwyższym punktem widokowym w okolicy. Ma 67 metrów wysokości. Jej masywna bryła i strzelista sylwetka przyciągają uwagę. Jest jedną z atrakcji miasta, chętnie odwiedzanych przez turystów. Można ją zwiedzać w sezonie od maja do września. Zwiedzanie rozpoczyna się od podziemi i prowadzi przez Loch Joannitów oraz Komorę Siedmiu Śpiących, by następnie dotrzeć do „Sali Trozendorfa”, Sali Budowniczych oraz Sali pod Zegarem. W najwyższej części wieży mieści się Strażnica, a zwiedzanie kończy się na tarasie widokowym.
Otoczony pięknymi lasami oraz łąkami Brańsk, to idealne miejsce na spacery i aktywny wypoczynek na świeżym powietrzu. Turyści doceniają także regionalne specjały kulinarne, których smak na długo pozostanie w pamięci. Jednak to, co naprawdę przyciąga turystów do Brańska, to Wystawa Starych Motocykli. To miejsce jest prawdziwym rajem dla pasjonatów dwóch kółek, a także dla tych, którzy cenią sobie piękno klasycznych maszyn. Na wystawie można zobaczyć motocykle z różnych epok – od zabytkowych modeli sprzed kilkudziesięciu lat, po rzadkie egzemplarze, które są prawdziwymi dziełami sztuki. Wśród prezentowanych jednośladów znajdują się egzemplarze znanych marek jak Harley-Davidson, ale także przedstawiciele rodzimej produkcji: Junak M10, WSK 125, Bąk, Lelek czy Komar.Wystawa to nie tylko okazja do podziwiania motocykli, ale również do spotkań z innymi miłośnikami, aby wymienić się doświadczeniami, porozmawiać o swoich pasjach i nawiązać nowe znajomości. To miejsce, w którym każdy znajdzie coś dla siebie – zarówno ci, którzy dopiero zaczynają swoją przygodę z motocyklami, jak i zapaleni weterani.
Kaplica św. Anny w Chełmsku śląskim znajduje się około 1,5 km od centrum miejscowości na zboczu góry Róg, na wysokości 575 m n.p.m. Powstała ona w 1722 roku na miejscu wcześniejszej drewnianej kaplicy. Budowlę zaprojektował Józef Anton Jentsch, architekt pochodzący z Jawiszowa. Świątynia zbudowana została w stylu barokowym i kilkukrotnie była remontowana. Obecnie zachowane prezbiterium pochodzi z 1785 r., natomiast ostateczny kształt kaplica przybrała w roku 1890. Historia kaplicy związana jest z klasztorem w Krzeszowie, który przez pewien czas propagował kult św. Anny. Miejsce to szybko stało się licznie odwiedzanym przez turystów. Do kaplicy od południa przylega kaplica Matki Boskiej Bolesnej z 1818 r., a nieopodal znajduje się domek pustelnika z tego samego roku. W lesie ok. 100 m od kaplicy znaleźć można źródełko św. Anny, natomiast wokół kaplicy ustawiono 14 kapliczek drogi krzyżowej. Na zbocze góry Róg z Chełmska Śląskiego prowadzi niebieski szlak, przy którym wzniesiono pięć kapliczek z piaskowca, znanych jako pięć radości św. Anny. Zachowały się na nich figury św. Anny lub św. Anny z Matką Bożą i Chrystusem.
Muzeum lat 90′ w Bielsku-Białej powstało z sentymentu oraz z pasji do przeszłości, która nie była idealna, ale była prawdziwa. Pomysł na muzeum narodził się z sentymentu do tej właśnie dekady, kiedy w Polsce rozpoczął się „nowy rozdział”, który sprawił, że dzieciństwo lat 90′ było zupełnie inne niż wcześniejsze lata dzieci i młodzieży w Polsce. Zaczęło się od jednej kasety, zapomnianego pegasusa i kilku naklejek z gum turbo. Potem pojawiły się kolejne przedmioty, które budziły coraz więcej wspomnień – aż w końcu zrodził się pomysł stworzenia wyjątkowego miejsca. W muzeum można znaleźć wiele drobiazgów, które cieszyły i fascynowały dzieciaków oraz prawdziwe pamiątki „perełki”, przez które na pewno nie jednemu zakręci się łezka w oku: od kolekcjonerskich żetonów z paczek po chipsach po pełne wyposażenie mieszkań z tamtych lat, z zachowaniem ich oryginalności/kiczowatości. To nie jest zwykła wystawa. To wehikuł czasu w samym sercu Bielska-Białej, który przenosi zwiedzających do jednej z najbardziej kolorowych i kontrastowych dekad w historii Polski.
Muzeum Zabawek i Zabawy w Kielcach to miejsce, w którym historia spotyka się z dziecięcą wyobraźnią. W samym sercu miasta, w dawnych halach targowych z XIX w., zgromadzono niezwykłą kolekcję przedmiotów, które przez dekady towarzyszyły dzieciom w zabawie. Powstałe w 1979 r. muzeum od początku miało chronić i dokumentować świat zabawek od prostych ludowych figurek, po kultowe produkty XX w. Zwiedzający mogą zobaczyć lalki z różnych stron świata, m.in. Japonii, Niemiec czy Francji, misternie wyposażone domki dla lalek, modele samochodów i samolotów, ruchome elektryczne kolejki czy postacie z animacji, takie jak sam Miś Uszatek. Wśród eksponatów znajdują się także zabawki z okresu międzywojennego, gry planszowe oraz wyroby polskich spółdzielni zabawkarskich, które pokazują rozwój wzornictwa i marzeń najmłodszych w realiach PRL-u.
Szczyt Trojaka od zawsze był atrakcyjnym miejscem pieszych wycieczek wśród mieszkańców Lądka-Zdroju, jak i przybywających do tego miasta turystów oraz kuracjuszy. Niezbyt wymagający, acz przyjemny spacer wynagradzany jest niesamowitym widokiem na Góry Złote, Śnieżnik, Góry Bystrzyckie, Góry Orlickie, czy Czarną Górę. Nowa platforma powstała w 2022 r. w miejscu dawnego punktu widokowego, niezbyt atrakcyjnego i bezpiecznego, który był tutaj przez wiele lat. Stalowa konstrukcja rozwidla się w trzech kierunkach i pozwala na podziwianie okolic z nieco innej perspektywy. Jedną z atrakcji jest fakt, że znajdująca się na górze Trojak platforma widokowa wystaje częściowo poza obręb urwiska, co daje niezwykłe poczucie przestrzeni. W bezpośrednim sąsiedztwie platformy przebiega jedna z tras rowerowych należąca do Singletrack Glaciensis. Trojak mierzy 766 m n.p.m. i znajduje się w Górach Złotych.
