Na dzień dzisiejszy w Polsce są 924 miejsca wyróżnione Znaczkiem Turystycznym!
Na dzień dzisiejszy w Polsce są 924 miejsca wyróżnione Znaczkiem Turystycznym!

Lista znaczków


Sortuj według: numernazwakategoria
<< 1 5 10 15 20 21 22 23 24 25 30 35 >>


Łączna liczba znaczków: 924

No. 399 - Kościół św. Józefa Oblubieńca NMP w Złotowie
No. 399 - Kościół św. Józefa Oblubieńca NMP w ZłotowiedolnośląskieMiejsca kultu

 

Kościół w Złotowie wzniesiony został w 1754 r. jako kościół ewangelicki, restaurowany w latach 1935-1937. Do roku 1945 użytkowany jako kościół ewangelicki. Świątynia ta posiada drewnianą konstrukcję zrębową opartą na rzucie prostokąta, na kamiennej podmurówce, jednonawową, z niewyodrębnionym prezbiterium. We wnętrzu zachowały się dwupiętrowe empory. Rokokowy ołtarz główny pochodzi z 1. poł. XVIII w., a wykonany został z polichromowanego drewna. Z tego samego okresu pochodzi także barokowa ambona, a prospekt organowy datuje się na rok 1773. W ołtarzu znajdują się rzeźby św. Jana Chrzciciela, Mojżesza, a w zwieńczeniu – Chrystusa Zmartwychwstałego. Od zachodu do kościoła przylega wieża, od północy zakrystia, zaś od południa – kaplica i kruchta.

 

Miejsca sprzedaży:
Sklep Spożywczy w Złotowie


No. 398 - Ratusz na Rynku w Prusicach
No. 398 - Ratusz na Rynku w PrusicachdolnośląskieMiasta

 

Ratusz w Prusicach został wzniesiony na przełomie XIV i XV wieku. Pierwsze wzmiankowanie o budowli pochodzi z 1512 roku. Po pożarze, który miał miejsce w 1529 r. ratusz dobudowano w latach 1529-1553 w stylu renesansowym, a w 1742 r. - dobudowano od północy zbór ewangelicki. W latach 1932-1938 podczas remontu dokonano rozbiórki zboru i wzniesienia nowego budynku z podcieniami na parterze. Południowo-wschodni narożnik budynku zajmuje wieża, czworoboczna dołem, wyżej ośmioboczna z galeryjką zwieńczona hełmem z latarnią. Na wieży zachował się zegar z 1897 r. oraz dzwony zegarowe z 1535 i 1604 r. W wieży zachowały się stare, dębowe schody z 1563 roku. Na wieżę, która mierzy 39 metrów wysokości trzeba wejść po 145 schodach. Na szczycie znajduje się punkt widokowy, z którego rozciąga się widok na piękną panoramę Prusic i okolic.

 

Miejsca sprzedaży:
Punkt IT w Prusicach - kawiarenka, ul. Rynek 1, Prusice


No. 397 - Muzeum Ziemi Rawickiej w Rawiczu
No. 397 - Muzeum Ziemi Rawickiej w RawiczuwielkopolskieMuzea, parki

Siedzibą muzeum jest wybudowany w latach 1753-1756 ratusz, na wieży którego zainstalowano w 1783 r. pierwszy na ziemiach polskich piorunochron. W Sali Rawickiej pokazane są zabytki związane z cechami – miasto od XVII do XIX w. było jednym z głównych ośrodków rzemieślniczych w Wielkopolsce. W Sali Etnograficznej są eksponaty obrazujące życie codzienne i folklor okolic Rawicza, m.in. mikroregionu hazackiego. W Sali Brackiej zgromadzone są pamiątki związane z Bractwem Kurkowym w Rawiczu, najstarszą organizacją w mieście, utworzoną w 1642 r. Sala Kadecka poświęcona jest Korpusowi Kadetów w Rawiczu, który powstał w 1925 r. jako jedna z trzech, a od 1936 r. - dwóch tego typu szkół w Polsce. W Sali Portretowej jest cenna kolekcja portretów właścicieli Rawicza z XVII  i XVIII w. Muzeum ma bogaty zbiór europejskiej sztuki współczesnej, efekt Rawickich Mostów Sztuki - corocznych spotkań artystów.

Miejsca sprzedaży:
Punkt Informacji Turystycznej i Kulturalnej przy Muzeum Ziemi Rawickiej, Ratusz, ul. Rynek 1, Rawicz, (czynne: pn., wt., śr., pt.9.00-16.00, czw. 9.00-17.00)


No. 396 - Galeria Sztuki Muzeum Okręgowego w Lesznie
No. 396 - Galeria Sztuki Muzeum Okręgowego w LeszniewielkopolskieMuzea, parki

Galeria Sztuki Muzeum Okręgowego w Lesznie mieści się w dawnej synagodze przy ul. G. Narutowicza 31. Ten zabytkowy budynek uznawany jest za najstarszą zachowaną bożnicę na terenie Wielkopolski. Jest salonem kulturalnym miasta, w którym organizowane są interesujące wystawy czasowe, koncerty, seminaria naukowe i spotkania. Znajduje się tu również stała ekspozycja pamiątek związanych z historią i kulturą Żydów, ze szczególnym uwzględnieniem Leszna.

Miejsca sprzedaży:
Galeria Sztuki Muzeum Okręgowego w Lesznie, ul. Gabriela Narutowicza 31, Leszno


GPS: 51.841379 16.571571

No. 395 - Muzeum Okręgowe w Lesznie
No. 395 - Muzeum Okręgowe w LeszniewielkopolskieMuzea, parki

Muzeum Okręgowe w Lesznie jest instytucją kultury województwa wielkopolskiego. Należy do najstarszych instytucji muzealnych na terenie Wielkopolski. Główna siedziba Muzeum znajduje się w dwóch zabytkowych kamieniczkach z XVIII/XIX w. przy pl. J. Metziga 17. Prezentowane są tu: wystawa stała dotycząca historii Leszna, kolekcja portretów trumiennych, dworskich, szlacheckich i mieszczańskich oraz miejscowych królów kurkowych, malarstwo polskie o tematyce wiejskiej XIX/XX w, ekspozycja dotycząca kultury ludowej regionu oraz pamiątki po przedwojennych, miejscowych jednostkach wojskowych.

Miejsca sprzedaży:
Muzeum Okręgowe w Lesznie, pl. Jana Metziga 17, Leszno


No. 394 - Mostek żelazny w Opatówku
No. 394 - Mostek żelazny w OpatówkuwielkopolskieInne

Mostek żelazny w Opatówku to kładka przeznaczona dla ruchu pieszych przerzucona przez  sztuczną fosę urządzoną w XIV wieku dla zamku arcybiskupów gnieźnieńskich w celach obronnych. W parku na terenie którego znajduje się mostek znajdował się także dawny pałac generała Józefa Zajączka. Most wybudowany został w 1824 roku jest najstarszym istniejącym mostem żelaznym w Polsce. Jest to most jednoprzęsłowy, łukowy, o czterech dźwigarach głównych odlewanych z żelaza. Długość konstrukcji nośnej wynosi 13,8 m, a szerokość pomostu 3,5 m. Przypuszcza się ze most odlany został w hucie braci Roechling w Saksonii. Mostek z wyjątkiem balustrady zachował się w stanie oryginalnym do dnia dzisiejszego. Balustradę natomiast odtworzono w oparciu o dokumenty archiwalne i stare fotografie. W obecnym kształcie wykonana jest ona nie z żeliwa, a ze stali. Swój dawny blask odzyskuje także przydworski park zajmujący powierzchnię 15 ha. Rośnie w nim wiele rzadkich i cennych przyrodniczo okazów drzew i krzewów.

Miejsca sprzedaży:
Gminna Biblioteka Publiczna im. Braci Gillerów, ul. Kościelna 15, Opatówek (pn.- pt. 7:30 – 19:00, sob. 8:00 - 13:00) (web)


No. 393 - Muzeum Historii Szczypiorna w Kaliszu
No. 393 - Muzeum Historii Szczypiorna w KaliszuwielkopolskieMuzea, parki

Muzeum Historii Szczypiorna mieści się w niewielkim budynku o powierzchni 130 m2. Budynek powstał w latach 1905-1907. Mieściły się w nim łaźnie, a później także „Klub środowiskowy w Szczypiornie” z biblioteką i salą TV oraz w końcowym okresie piwiarnia. Po gruntownym remoncie, który zakończono w 2013 roku  w budynku stworzono Muzeum Historii Szczypiorna, które oficjalnie otwarto w dniu 13 listopada 2013 roku. Przedstawiono w nim m.in. historię obozu  Legionistów Józefa Piłsudskiego z 1917 roku, a także Kaliskiej Linii Maginota, Cmentarza Ukraińskiego oraz Komory Celnej znajdującej się dawniej w Szczypiornie. Wśród licznie zgromadzonych eksponatów muzeum posiada ponad 700 starych fotografii, stare, wojskowe gazety carskie i przedwojenne, a także  replikę karabinu maszynowego CKM czy wielkoformatową mapę obozu w Szczypiornie.

Miejsca sprzedaży:
Sprzedaż znaczka w Kaliszu zawieszona do czasu uruchomienia punktu sprzedaży w nowym miejscu. O szczegółach poinformujemy wkrótce.
Muzeum Historii Szczypiorna w Kaliszu, ul. Wrocławska 189, Kalisz


No. 392 - Ceglany most łukowy w Wirach
No. 392 - Ceglany most łukowy w WirachwielkopolskieInne

Ceglany most łukowy w Wirach koło Poznania to bardzo ciekawy element architektury kolejowej. Most znajduje się na linii kolejowej Poznań – Wolsztyn, nad rzeczką Wirynką. Obiekt i linia kolejowa powstały w latach 1904 – 1909. Most wykonano z czerwonej cegły i wznosi się na wysokość 20 metrów ponad lustrem przepływającej pod nim rzeczki. Swoim wyglądem przypomina rzymski akwedukt, gdyż tworzą go trzy półkoliste arkady. Ściany czołowe również wykonane są z cegły i łączą się z murami oporowymi podtrzymującymi skarpę nasypu. Most ten jest jednym z nielicznych obiektów tego typu zachowanych na tej linii kolejowej, większość z nich ze względów bezpieczeństwa rozebrano. Linia kolejowa, na której zlokalizowany jest most, została w ostatnich latach zmodernizowana. Nadzór nad pracami sprawował konserwator zabytków, ponieważ starano się zachować historyczny wygląd linii, na której połączenia pasażerskie obsługiwane są przez parowozy.

Miejsca sprzedaży:
Green Hotel, ul. Jeziorna 1A, Komorniki
Gminny Ośrodek Kultury w Komornikach, ul. Stawna 7/11 (II p. księgowość lub sekretariat) w godzinach urzędowania placówki


No. 391 - Dzwonnica św. Jana Nepomucena w Zębowie
No. 391 - Dzwonnica św. Jana Nepomucena w ZębowiewielkopolskieMiejsca kultu

W 1910 roku Jan Klić, w dowód wdzięczności za uzdrowienie ciężko chorej córki, wybudował postument, we wnętrzu którego umieścił scenę objawienia Matki Bożej św. Bernadecie z Lourdes. Figurę wyrzeźbił z lipowego drewna, a nad grotą zawiesił dzwon, nad którym umieszczona została figura św. Jana Nepomucena. Odtąd miejsce to nazywane jest dzwonnicą św. Jana. Przed powstaniem parafii w Zębowie dzwon ten trzy razy dziennie dzwonił na „Anioł Pański”. Po dzień dzisiejszy, dzwonnica oznajmia śmierć mieszkańców wsi lub obwieszcza ważne momenty dla miejscowej parafii. Na dzwonie odlano napis "Soli Deo Gloria – Maria 1910", co potwierdza datę powstania dzwonnicy. W czasie II wojny światowej Niemcy zrabowali obydwie figury, a dzwon chcieli przetopić na pociski. Dzwon jednak, jako jedyny w okolicy, ocalał dzięki wstawiennictwu miejscowego Niemca Adolfa Poschwalda, który przekonał niemieckiego sołtysa wsi, że dzwon jest bardzo potrzebny do ogłaszania alarmów i pożarów. Podobno dzwon zadzwonił tylko trzy razy, kiedy to samoloty alianckie leciały na bombardowanie Poznania. Po wojnie wiele figur odnaleziono w kościele parafialnym we Lwówku, który służył Niemcom jako magazyn. Nigdy nie odnaleziono figur z dzwonnicy św. Jana. Kilka lat temu w ramach programu „Odnowa wsi Zębowo” dzwonnica została gruntownie wyremontowana (z wyjątkiem opoki dzwonnicy zbudowanej ze skał rudy żelaza, która pozostała nietknięta). Przez lata dzwonnicą opiekowali się społecznie mieszkańcy Zębowa, natomiast od wielu już lat dzwonnicą opiekuje się rodzina Państwa Kaczmarków.

Miejsca sprzedaży:
Sklep Spożywczo-Przemysłowy ABC, ul. św. Jana 30, Zębowo (czynne: pn.-sob. 6.30 – 21.00, niedz. 9.00 - 17.00)


No. 390 - Pocysterski Zespół Klasztorny w Obrze
No. 390 - Pocysterski Zespół Klasztorny w ObrzewielkopolskieMiejsca kultu

Ślady działalności cystersów, do których należy klasztor z kościołem św. Jakuba, opatówka, pomnik św. Jana Nepomucena oraz drewniany kościół św. Walentego, widać w pobliskiej Obrze. Cystersi przybyli do Obry z Łekna w XIII wieku. Wieś pozostała w rękach zakonu aż do czasu kasaty zgromadzenia przez rząd pruski, czyli do 1835 roku. Ich działalność nie tylko religijna, ale także kulturowa i gospodarcza miała znaczący wpływ na powstanie Wolsztyna, a potem nadanie mu kształtu charakterystycznego dla ówczesnego budownictwa miejskiego. W 1926 roku klasztor powierzono Misjonarzom Oblatom Maryi Niepokalanej, którzy przeznaczyli go na Wyższe Seminarium Duchowne. Funkcję taką spełnia po dziś dzień. W Obrze warto odwiedzić również Muzeum Misyjne z oryginalnymi eksponatami ze wszystkich kontynentów oraz pocysterski Skarbiec.  

Miejsca sprzedaży:
Furta Wyższego Seminarium Duchownego Misjonarzy Oblatów Maryi Niepokalanej ul. Szkolna 12, Obra


No. 389 - Park Miejski w Wolsztynie – Dąb Marcina Rożka
No. 389 - Park Miejski w Wolsztynie – Dąb Marcina RożkawielkopolskieMuzea, parki

W północnej części miasta, nad Jeziorem Wolsztyńskim, rozciąga się park z zabytkowym drzewostanem, pośrodku którego stoi pałac z początku XX stulecia. Obiekt powstał w 1911 roku, w tzw. "stylu narodowym", według projektu Rogera Sławskiego, dla Stefana Mycielskiego Pałac otacza zabytkowy park w stylu angielskim, dziś będący parkiem miejskim zajmującym powierzchnię ok. 18 ha. Formę regularnego założenia z alejami grabowymi i lipowymi nadano mu w XVIII i XIX w., gdy właścicielami tutejszych dóbr byli Gajewscy. Park przecinają ścieżki spacerowe, z których cześć ma charakter historyczny, a część ukształtowana została w wyniku budowy infrastruktury turystycznej. Na jednym z rosnących w parku dębów, w 1910 roku Marcin Rożek wyrzeźbił głowy Fauna i Meduzy, postaci mitologicznych. Dziś ich oryginały znajdują się w Muzeum Marcina Rożka (ul. 5 Stycznia 34), a dąb zdobią kopie dłuta Wiesława Stempyry, który wyrzeźbił tam jeszcze jedną twarz – diabła. 

Miejsca sprzedaży:
Biuro Promocji i Turystyki Urzędu Miejskiego w Wolsztynie ul. Doktora Kocha 12A, Wolsztyn


No. 388 - Kościół farny NMP Niepokalanie Poczętej w Wolsztynie
No. 388 - Kościół farny NMP Niepokalanie Poczętej w WolsztyniewielkopolskieMiejsca kultu

Świątynia pw. Najświętszej Maryi Panny Niepokalanie Poczętej wzniesiona została w II połowie XVIII wieku z fundacji Rafała Gajewskiego i jego żony Katarzyny, ówczesnych właścicieli miasta. Autorem projektu był prawdopodobnie Antoni Hoene, znany w  Wielkopolsce architekt pochodzenia czeskiego. Kościół farny  to późnobarokowy, trzynawowy budynek o wnętrzach w stylu rokokowym. Klejnotem tej świątyni jest, znajdujący się w ołtarzu głównym, obraz NMP Niepokalanie Poczętej z przełomu XVII/XVIII wieku, ozdobiony srebrną sukienką. Oprócz wizerunku patronki tego kościoła warto zobaczyć, m.in. sklepienia pokryte freskami o tematyce biblijnej, namalowane przez Jakuba Byszkowskiego oraz późnobarokową dzwonnicę z końca XVIII wieku.

Miejsca sprzedaży:
Biuro Parafialne ul. Doktora Kocha 38, Wolsztyn, (czynne pon. – pt. 9:00 -12:00)


No. 387 - Wieża zegarowa na Rynku w Lwówku
No. 387 - Wieża zegarowa na Rynku w LwówkuwielkopolskieInne

Historia wieży zegarowej znajdującej się na Rynku we Lwówku sięga początku XX wieku. Ówczesna Rada Miejska i Magistrat planowały udostępnienie w przestrzeni miejskiej zegara dla społeczeństwa. Najpierw pojawił się pomysł drewnianej nadbudowy z tarczą zegara na budynku Magistratu. Z uwagi na ograniczoną widoczność przeważył jednak pomysł budowy wieży zegarowej na płycie Rynku. Budowla ta została oddana do użytku w 1909 roku. Wykonawcą była firma budowlana Augusta Brauera ze Lwówka (znanego wówczas jako Neustadt bei Pinne [niem. Nowe Miasto koło Pniew]). W swej pierwotnej formie przetrwała do czasów II wojny światowej. W 1940 roku władze hitlerowskie postanowiły zburzyć wieżę. Było to niejako odwetem na ludności polskiej za usunięcie na początku lat 20. XX wieku pomnika pruskiego poległych podczas wojen z Austrią (1866) i Francją (1870/71). Na szczęście udało się uchronić przed zniszczeniem mechanizm i tarczę zegara, które przeleżały czas wojny na strychu lwóweckiego Magistratu. Po wojnie w 1947 roku odbudowano wieżę zegarową, jednak o zwiększonych rozmiarach niż oryginał z 1909 roku. Do nowo powstałej wieży zainstalowano oryginalny mechanizm.  W początkowym okresie istnienia wieży opiekę nad nią sprawowali kolejno Adam Minski i Richard Mierwald, a w okresie międzywojennym powstaniec wielkopolski 1918/19 - Roman Leopold. Po jego śmierci w 1961 roku funkcję zegarmistrza miejskiego przejął Rajmund Kaczmarek, który pełni ją do dnia dzisiejszego.

Miejsca sprzedaży:
Biblioteka Publiczna Miasta i Gminy Lwówek, al. E. Sczanieckiej 56, Lwówek (web)
Pizzeria Pub Filmowa, ul. Pniewska 40, Lwówek


No. 386 - Bazylika Archikatedralna św. Ap. Piotra i Pawła w Poznaniu
No. 386 - Bazylika Archikatedralna św. Ap. Piotra i Pawła w PoznaniuwielkopolskieMiejsca kultu

Poznańska Bazylika Archikatedralna, położona na wyspie zwanej Ostrów Tumski  otoczona jest korytem Warty i Cybiny. Pierwszy kościół  katedralny zbudowano w tym miejscu w roku 968, a badania archeologiczne ujawniły, że posiadał on atrium, w którym odkryto tzw. misę chrzcielną i krypty grobowe, identyfikowane jako prawdopodobne groby księcia Mieszka I i króla Bolesława Chrobrego. W latach  1034-1038 w wyniku zniszczenia świątyni powstaje w jej miejscu nowy kościół katedralny murowany z kostki granitowej i wykończony elementami z piaskowca. Katedra ta została następnie w XIII wieku przebudowana, a na przełomie wieku XIV i XV zastąpiona budowlą gotycką. Po pożarze w roku 1772 katedra otrzymała nowy wystrój wnętrza i elewację w stylu neoklasycznym. W tym stanie przetrwała do II wojny światowej. 15 lutego 1945 roku podczas walk o Ostrów Tumski kolejny pożar niszczy katedrę niemal w 65%. Odbudowana po wojnie katedra otrzymuje główne cechy gotyckiej budowli z I połowy XV wieku. Podziemia Katedry Poznańskiej udostępnione są zwiedzającym. Można tam zobaczyć fragmenty katedry preromańskiej i romańskiej, a także relikty grobowców  pierwszych władców Polski. Najstarsza w Polsce katedra jest milenijnym pomnikiem kultury chrześcijańskiej.

Miejsca sprzedaży:
Sklep Paramentum, ul. Ostrów Tumski 6, Poznań (czynne: pn - pt: 9:00 - 18:00 sob: 9:00 - 13:00) (web)


No. 385 - Muzeum Sztuk Użytkowych w Poznaniu
No. 385 - Muzeum Sztuk Użytkowych w PoznaniuwielkopolskieMuzea, parki

Muzeum Sztuk Użytkowych, dawniej Muzeum Rzemiosł Artystycznych udostępniono publiczności  23 lutego 1965 roku. Jako oddział Muzeum Narodowego w Poznaniu miało siedzibę w części dawnej zabudowy Wzgórza Przemysła, zwanej budynkiem Raczyńskiego, odbudowanej po zniszczeniach wojennych. Muzeum powstało w oparciu o zbiory rzemiosła artystycznego, których historia kolekcjonowania w Poznaniu sięga połowy XIX stulecia. Gromadzone były w ramach działających w naszym mieście instytucji polskich i niemieckich. Od tamtego czasu zbiory są systematycznie rozbudowywane. W latach 2011 – 2016 trwała budowa Zamku Przemysła oraz remont budynku Raczyńskiego.  W obu połączonych ze sobą przestrzeniach, na powierzchni ok. 4.000 m2, utworzono nowoczesne muzeum ze studyjnymi magazynami i nową ekspozycją. 26 czerwca 2016 roku, w 721 rocznicę koronacji Przemysła na króla Polski udostępniono publiczności Salę Przemysła i dwa tarasy widokowe na zamkowej wieży. Sala Przemysła poświęcona  jest księciu Wielopolski Przemysłowi II, który w 1295 roku został wyniesiony do godności króla Polski. W aranżacji sali zaakcentowano cztery wątki tematyczne związane z Przemysłem i  zamkiem: postać Przemysła II, Orzeł Biały  jako znak heraldyczny rozpoczynający  historię herbu państwowego, historia zamku poznańskiego od XIII w. do 1945 r., powojenne koncepcje restytucji dawnego zamku królewskiego.

Miejsca sprzedaży:
Muzeum Sztuk Użytkowych w Poznaniu, Góra Przemysła 1, Poznań


No. 384 - Wielkopolskie Muzeum Pożarnictwa w Rakoniewicach
No. 384 - Wielkopolskie Muzeum Pożarnictwa w RakoniewicachwielkopolskieMuzea, parki

Wielkopolskie Muzeum Pożarnictwa od 1995 r. jest oddziałem zamiejscowym Centralnego Muzeum Pożarnictwa w Mysłowicach. WMP zostało otwarte 16 czerwca 1974 r. zbiory umieszczone są w budynku zabytkowego kościoła ewangelickiego, szkoły i dwóch pawilonach gdzie znajduje się sprzęt ciężki.  W zbiorach muzeum można oglądać sikawki konne (najstarsza pochodzi z 1786 r.) , samochody pożarnicze, mundury, sztandary, medale i odznaczenia strażackie, a także hełmy. Jednym z ciekawszych eksponatów jest Chevrolet 1929 r. który jak przystało na tak wiekowy pojazd może pochwalić się udokumentowaną bogatą historią działań ratowniczo-gaśniczych.  Wyjechał żeby ratować powstańczą Warszawę, biorąc udział w różnych akcjach po drodze do stalicy w 1944 r. nie dojechał. Zabudowę pożarniczą wykonała firma Łoziński spod Wrześni. Samochód ten był pierwszym w powiecie wrzesińskim i znajdował się na wyposażeniu OSP Węgierki. Od 1956 r. wpisany był do Wielkopolskiego Rejestru Wiekowych Samochodów. Brał udział w wielu rajdach pojazdów zabytkowych. W 1988 r. został przekazany z OSP Węgierka do Wielkopolskiego Muzeum Pożarnictwa.

Miejsca sprzedaży:
Wielkopolskie Muzeum Pożarnictwa, ul. Kościelna 1, Rakoniewice


No. 383 - Gmina Komorniki - Zawsze w dobrym kierunku
No. 383 - Gmina Komorniki - Zawsze w dobrym kierunkuwielkopolskieMiasta

Pierwsze ślady osadnictwa na obszarze gminy Komorniki datowane są na ok. IX-VII tysiąclecie p.n.e.,. W samych Komornikach odkryto ślady obecności człowieka z tzw. kultury pomorskiej. Pierwsze wzmianki o Komornikach pochodzą z bulli papieża Innocentego II z roku 1136. Na bazie istniejącego już osadnictwa lokowano wieś Komorniki (1286-1297). W czasie zaborów ludność Ziemi Komornickiej zaciekle broniła się przed kolonizacją pruską. Komorniki pozostały ostoją polskości, a w latach 80. XIX w. protestowano przeciwko rugowaniu języka polskiego ze szkoły. Obecna Gmina Komorniki powstała w1973 r. Na terenie gminy znajduje się wiele ciekawych obiektów, do których należą m.in: zespół dworsko-folwarczny w Szreniawie (siedziba Muzeum Narodowego Rolnictwa i Przemysłu Rolno-Spożywczego), wieża widokowa z Mauzoleum Bierbaumów, a także parki dworskie w Szreniawie, Komornikach i Głuchowie. Do bardzo ciekawych obiektów z przyrodniczego, krajobrazowego, a także historycznego punktu widzenia należy uroczysko Kątnik. Niewątpliwym atutem Gminy Komorniki jest także położenie w otulinie Wielkopolskiego Parku Narodowego, oraz liczne szlaki turystyczne przebiegające przez teren gminy. Ciekawostką może być fakt, że okolice Komornik były miejscem odwiedzin Cesarza Napoleona, który w roku 1806 wizytował te tereny i na zaproszenie hrabiego Ksawerego Działyńskiego odwiedził pałac w Konarzewie.

Miejsca sprzedaży:
Gminny Ośrodek Kultury w Komornikach, ul. Stawna 7/11 (II p. księgowość lub sekretariat) w godzinach urzędowania placówki
Green Hotel, ul. Jeziorna 1A, Komorniki


No. 382 - Kościół NMP Wniebowziętej w Zbąszyniu
No. 382 - Kościół NMP Wniebowziętej w ZbąszyniuwielkopolskieMiejsca kultu

Budowę kościoła w 1757 roku podjął Stefan Garczyński, dziedzic zbąszyński. Po 20 latach ukończył budowę świątyni Edward Garczyński, brat Stefana. Konsekracja kościoła, której dokonał biskup Ignacy Raczyński, odbyła się w 1796 r. Kościół wyglądał wówczas inaczej niż obecnie, wieże były niższe, nie posiadały charakterystycznych kopuł. Budowniczym kościoła był Jan Handke z Leszna. W 1850 r. kościół strawił pożar. Spłonęły wówczas wieże, stopione zostały dzwony, zapadło się sklepienie. Po pożarze przystąpiono do budowy nowych wież, których kształt barokowy zachował się po dzień dzisiejszy. Pod koniec II wojny światowej kościół uległ poważnemu zniszczeniu. Szczególnie ucierpiała wieża zachodnia. Po wojnie staraniem ks. kan. dr. Jana Ściesińskiego i dzięki ofiarności wiernych kościół został odrestaurowany, w roku 1957 wnętrze otrzymało nową polichromię.

Miejsca sprzedaży:
Miejski Punkt Informacji Turystycznej - Rynek, Zbąszyń (kiosk naprzeciwko kościoła)


No. 381 - Muzeum Ziemi Zbąszyńskiej i Regionu Kozła w Zbąszyniu
No. 381 - Muzeum Ziemi Zbąszyńskiej i Regionu Kozła w ZbąszyniuwielkopolskieMuzea, parki

Otwarcie Muzeum Regionalnego Ziemi Zbąskiej w Przyprosytyni – pierwszego muzeum na wsi polskiej, nastąpiło 20 lutego 1938 roku. Rozwojowi instytucji przeszkodziła II wojna światowa. W latach pięćdziesiątych, dzięki zaangażowaniu władz miejskich i powiatowych powstał projekt adaptacji wieży bramnej na muzeum etnograficzne. Uroczyste otwarcie nowego muzeum nastąpiło 17 lipca 1965 roku. W 1966 roku Muzeum Regionalne Ziemi Zbąszyńskiej przeszło pod patronat oddziału Polskiego Towarzystwa Turystyczno-Krajoznawczego. W 2000 roku zbąszyński oddział PTTK-u został rozwiązany, a zbiory zostały przekazane Zbąszyńskiemu Centrum Kultury. W kwietniu 2004 roku Muzeum Ziemi Zbąszyńskiej i Regionu Kozła przeniesiono do zabytkowego budynku dawnej szkoły ewangelickiej na Rynku. Aktualnie muzeum posiada salę archeologiczną oraz etnograficzną. Jednym z najciekawszych eksponatów jest wydanie Anatomii Rzeczypospolitej Polskiej autorstwa Stefana Garczyńskiego, wojewody poznańskiego.

Miejsca sprzedaży:
Muzeum Ziemi Zbąszyńskiej i Regionu Kozła, ul. Rynek 8, Zbąszyń
Miejski Punkt Informacji Turystycznej - Rynek, Zbąszyń (kiosk naprzeciwko kościoła)


No. 380 - Wieża Bramna Zamku w Zbąszyniu
No. 380 - Wieża Bramna Zamku w ZbąszyniuwielkopolskieZamki, pałace, twierdze

Ukończona w 1627 roku przez Abrahama Ciświckiego brama o trójkondygnacyjnej konstrukcji w charakterze gotyckiego wiązania. Stanowi do dzisiaj jedyny zachowany element fortecy. Posiada tablicę z łacińską inskrypcją, informującą o fundatorach i budowniczych twierdzy. Nad płytą umieszczono czteropolowy kartusz herbowy Ciświckiego, a nad nim w małej niszy figurę rycerza w zbroi z chorągwią w ręku. Obok wieży widoczne pozostałości wałów oraz fosa zamkowa zasilana z jeziora Błędno. W kierunku południowym park będący pozostałością ogrodu włoskiego. W odrestaurowanej wieży mieści się obecnie galeria sztuki współczesnej.

Miejsca sprzedaży:
Hotel Podzamcze, ul. Garczyńskich 5, Zbąszyń
Miejski Punkt Informacji Turystycznej - Rynek, Zbąszyń (kiosk naprzeciwko kościoła)


No. 379 - Wielkopolski Park Etnograficzny w Dziekanowicach
No. 379 - Wielkopolski Park Etnograficzny w DziekanowicachwielkopolskieMuzea, parki

Budowę skansenu rozpoczęto 29 września 1975. Pierwszą ekspozycję udostępniono zwiedzającym w dniu 1 czerwca 1982. W muzeum prezentowana jest unikatowa rekonstrukcja XIX-wiecznej wsi wielkopolskiej, dworu i folwarku. Park ten to liczne przykłady budownictwa z terenów historycznej Wielkopolski. Najstarsze eksponaty datowane są na rok 1602 natomiast najmłodszy budynek pochodzi z 1935 roku. Budynki zorganizowane są w typowy układ wsi, prezentując kompletne wyposażenie domostw i dekorację wnętrz z oryginalnym umeblowaniem, sprzętami gospodarstwa domowego oraz narzędziami rękodzielniczymi i maszynami rolniczymi.

Miejsca sprzedaży:
Wielkopolski Park Etnograficzny, Dziekanowice 23, 62-261 Lednogóra (web)


GPS: 52.362212 17.647772

No. 378 - Gród w Grzybowie
No. 378 - Gród w GrzybowiewielkopolskieMuzea, parki

Gród w Grzybowie to jeden z największych grodów, jakie powstały w okresie formowania się państwa Piastów. Zlokalizowany jest w miejscowości Grzybowo niedaleko Wrześni. W terenie grodzisko obejmuje powierzchnię 4,7 hektara o kształcie zbliżonym do czworoboku o zaokrąglonych narożnikach. Gród otoczony był wałem o wysokości ok. 16 metrów zbudowanym z drewna dębowego, gliny, ziemi i piasku. Początki grodu w Grzybowie można określić na lata 20. i 30. X wieku. Okres świetności jednego z największych grodów w Wielkopolsce trwał około 100 lat (od 1. połowy X do połowy XI w.). Gród wyposażony jest w nowoczesny obiekt wystawowo-edukacyjny, w którym zajęcia są prowadzone przez cały rok.

Miejsca sprzedaży:
Gród w Grzybowie, Grzybowo 10a, 62-300 Września (web)


GPS: 52.318333 17.363055

No. 377 - Gród w Gieczu
No. 377 - Gród w GieczuwielkopolskieMuzea, parki

Gród w Gieczu zbudowany został na półwyspie otoczonym z trzech stron wodami nieistniejącego już jeziora. Według najnowszych badań najstarsze ślady osadnictwa na tym terenie pochodzą z przełomu VIII i IX wieku. Gród w Gieczu znajdował się na przecięciu szlaków handlowych łączących Europę Zachodnią ze Wschodnią co niewątpliwie miało wpływ na rozwój tego miejsca. Niegdyś znajdował się tu jeden z potężniejszych grodów państwa wczesnopiastowskiego. Na jego terenie znajdują się relikty palatium z kaplicą z X/XI w. oraz nieeksponowane fragmenty XI-wiecznego kościoła św. Jana Chrzciciela w typie karolińskich dwuwieżowych kościołów z westwerkiem. We wsi Giecz, na terenie dawnej osady targowej, znajduje się romański kościół z przełomu XII/XIII w. pod wezwaniem Wniebowzięcia NMP i św. Mikołaja.

Miejsca sprzedaży:
Gród w Gieczu, Grodziszczko, 63-012 Dominowo (web)


GPS: 52.528333 17.384444

No. 376 - Ostrów Lednicki
No. 376 - Ostrów LednickiwielkopolskieMuzea, parki

Ostrów Lednicki jest wyspą położoną na jeziorze Lednica. To tutaj mieściła się jedna z największych rezydencji pierwszych Piastów, przez co miejsce to jest jednym z najważniejszych w historii Polski. Atrakcją wyspy są pozostałości rezydencji pałacowej zbudowanej w 2 poł. X wieku przez Mieszka I, w której podejmowany był zapewne cesarz Otton III przez Bolesława Chrobrego w czasie pielgrzymki do grobu św.Wojciecha w Gnieźnie w 1000 roku. Ostrów Lednicki to najbardziej prawdopodobne miejsce chrztu pierwszych władców Polski z doskonale zachowanymi X-wiecznymi ruinami palatium z kaplicą księcia Mieszka I. W kaplicy znajdują się dwa baseny chrzcielne z X w. Pod wodą widoczne są natomiast pozostałości dwóch drewnianych mostów z X w., które niegdyś łączyły wyspę z traktami do Poznania i Gniezna. Ponadto znajdują się tutaj widoczne wały grodowe, a na podgrodziu rekonstrukcja drewnianej zagrody.

Miejsca sprzedaży:
Kasa biletowa, Dziekanowice 32, Lednogóra (web)


No. 375 - Brama Poznania ICHOT - Centrum Interpretacji Dziedzictwa
No. 375 - Brama Poznania ICHOT - Centrum Interpretacji DziedzictwawielkopolskieMuzea, parki

Brama Poznania jest pierwszym w Polsce centrum interpretacji dziedzictwa. Odnaleźć tu można narrację o dziejach wyspy katedralnej, grodzie z X wieku, pierwszej siedzibie dynastii Piastów, ale także, a może przede wszystkim zmaganiu człowieka z losem, siłami natury i dążeniu do lepszego życia. Brama Poznania jest częścią Ostrowa Tumskiego, miejsca, w którym kształtowała się polska państwowość. Właśnie stąd chrześcijaństwo zaczęło promieniować na ziemie polskie. W katedrze na Ostrowie Tumskim spoczywają pierwsi władcy Polski. Przez wieki rozwijały się tu poznańskie tradycje akademickie i mecenat sztuki. Ostrów Tumski wyróżnia się także niezwykle atrakcyjnym położeniem. To wyspa usytuowana między nurtami Warty i Cybiny, którą cechuje bogactwo przyrodnicze ekosystemu nadrzecznego. Idea i misja Bramy Poznania znajduje swe źródło w rozważaniach Freemana Tildena i jego teorii interpretacji przeszłości w oparciu o dawne obiekty i nowe technologie.

Miejsca sprzedaży:
Kasa biletowa ICHOT, ul. Gdańska 2, Poznań


<< 1 5 10 15 20 21 22 23 24 25 30 35 >>